Choć używała tylko kreolskiego, jej śpiew trafiał do serc słuchaczy od USA po Japonię. Większość Polaków poznała ją przy okazji nagrania singla "Embercacao" w duecie z Kayah. Jej światowa kariera rozpoczęła się późno, po premierze "La Diva aux pieds nus" (1988). Sukces przyniósł jej album "Miss Perfumado" z 1992 r. Zaśpiewała m.in. w soundtracku "Underground" Emira Kusturicy. Wydała 16 płyt.
Urodziła się w Sao Vicente, na jednej z Wysp Zielonego Przylądka. Była córką kucharki, wychowaną przez siostry zakonne. Lubiła śpiewać o morzu, tęsknocie, nostalgii emigrantów, rozstaniach i miłości.
– Nie pamiętam czasów, kiedy nie śpiewałam – mówiła w wywiadzie dla "Rz". – Nasz dom był bardzo muzykalny, a śpiewanie – naturalne jak oddychanie. Mój wujek był kompozytorem, ojciec także.
Za pierwsze występy dostawała od właściciela klubu marne grosze. – Tyle, ile wystarcza młodej dziewczynie na przeżycie, może jeszcze na tanie perfumy, sukienkę, buciki – wspominała. – Ale marynarze chcieli słuchać śpiewu, odprężyć się w portowych klubach. A zależność od Lizbony miała dobre strony. Zarabiałam, śpiewając w domach portugalskich kolonistów.
Mówiąc o wyzwoleniu wyspy i takich problemach, jak wolność i kolonizacja, śmiała się ze swoich przyzwyczajeń: – Bardzo lubię chodzić boso. Tymczasem Portugalczycy wprowadzili przepis, że po chodnikach można było spacerować tylko w butach. To był jeden z najbardziej dla mnie dotkliwych przejawów dyskryminacji.
