Ukrócić serię wypadków na podwójnym gazie

W „Gazecie Wyborczej" zabawna historia „pływaków" ze Stadionu Narodowego (wbiegli na murawę boiska po tym, gdy ta zamieniła się w basen, zamiast miejsce rozgrywek Polska – Anglia w eliminacjach do piłkarskiego mundialu w Brazylii). W ich rodzinnej miejscowości – Łosicach, powstał pomysł, by jedno z rond nazwać imieniem Bohaterów Basenu Narodowego. Panowie przegrali jednak z Janem Pawłem II.

Czy warto się jeszcze uczyć? – pyta dziś „Polityka". Bo przecież wykonywana praca ma się coraz częściej nijak do wykształcenia, a co gorsze – do kompetencji. Tygodnik przywołuje badania, z których wynika, że 98 proc. 3-5 latków jest twórczych w stopniu bliskim geniuszu. 5 lat później podobny poziom kreatywności przejawia już tylko jedna trzecia dzieci, po kolejnych 5 latach – co dziesiąte, a wśród 25-latków – tylko 2 proc. Co tę twórczą wenę zabija? Wiele czynników – m.in. panujący w polskiej szkole „testocentryzm" – i uczniowie, i nauczyciele, i rodzice – nadmiernie koncentrują się na wynikach testów. A rodzice, coraz rzadziej dają dziecku normalnie pożyć. „Wielu traktuje szkołę jak bank, gdzie zakłada się lokatę i chce mieć jak najlepszą stopę zwrotu. Tą lokata jest dziecko, a stopą zwrotu – wyniki na egzaminie. Dziecko jest obwoźnym projektem, doprowadzanym do doskonałości przez szkołę i usługi pozalekcyjne" – wskazuje Ewa Wilk.

Uczyć się chyba jednak warto, skoro „Wyborcza" pisze, że do matury podchodzą nawet 30- i 40-latki. Ich motywacje bywają rozmaite – nie tylko chęć poprawy swojej sytuacji zawodowej, ale też (jednak!) dobry przykład dawany własnym dzieciom.