Serial opowiada o pracownikach branży reklamowej w latach 60. Obserwujemy pierwsze pokolenie Amerykanów, które nie ma oparcia w tradycyjnych wartościach, jak rodzina czy patriotyzm. Niektórzy walczyli w czasie II wojny światowej, po której nastąpił rozpad dawnych zasad i norm. Są zagubieni, uciekają w alkohol i romanse. Umieszczenie akcji w latach 60. uświadamia, jak zmieniły się Stany Zjednoczone i świat.

[srodtytul]Melancholia biznesmana[/srodtytul]

Życie głównego bohatera Dona Drapera (Jon Hamm) jest jak reklama — z pozoru powabne i ekscytujące, ale w rzeczywistości puste i oparte na kłamstwie. Po udanej kampanii znanej do dziś marki papierosów, jest u szczytu kariery. Jednak czuje się znudzony. Życie rodzinne nie daje mu szczęścia, a żona i dzieci męczą go i frustrują. Nawet władza nad gustami konsumentów nie sprawia satysfakcji. Hamm w subtelny sposób potrafi pokazać, że za pewnością siebie i zawodowymi osiągnięciami, kryje się obojętność i przygnębienie.

Młodszy kolega Dona z agencji reklamowej, Pete Campbell (Vincent Kartheiser) dopiero wchodzi do wielkiej gry o pieniądze i władzę. Jest chorobliwie ambitny i dla kariery nie waha się używać podstępu.

Obaj żyją w świecie seksu i biznesu, pozbawieni moralnych drogowskazów. Campbell podrywa kobiety dla zaspokojenia ambicji, Don szuka kogoś, przed kim mógłby się otworzyć. Przyczynę jego smutku poznajemy, gdy wyznaje kochance, że jest wychowanym w rodzinie zastępczej synem prostytutki.

[srodtytul]Kobiety nowej Ameryki[/srodtytul]

Serial oddaje klimat i realia lat 60. Niemal wszyscy bohaterowie palą — nawet lekarze podczas pracy czy kobiety w ciąży. Najniższe stanowiska - kelnerów w barach czy windziarzy — przypadają czarnoskórym. Kobiety, chociaż mają już pełnię praw obywatelskich, m.in. prawo do głosowania, są spychane do roli żon, matek, w najlepszym razie - sekretarek. Liczy się ich uroda albo majątek. Umiejętności zawodowe nie mają znaczenia.

Wyjątkiem jest Peggy (Elisabeth Moss), sekretarka w agencji reklamowej. Jednak każdorazowo, gdy wykazuje się kreatywnością, koledzy są dla niej bezlitośni. - To jak zobaczyć psa grającego na pianinie — komentują. Peggy, z pozoru naiwna dziewczyna z prowincji, potrafi postawić na swoim. Reprezentuje pokolenie kobiet, które próbują wywalczyć sobie pozycje w męskim świecie.

„Mad men” ukazuje także początki ruchu hipisowskiego, nastawionego wrogo do kapitalizmu, mieszczańskich norm i wielkiej polityki. Don styka się z nim, ponieważ jego kochanka obraca się w towarzystwie artystów. Obserwujemy narodziny nowoczesnej Ameryki, w czym bierze udział zarówno wielki biznes, jak i hipisi. Don i jemu podobni działają na rzecz rozrastającego się rynku. A hipisi, nie uczestniczący w wyścigu szczurów, przełamują społeczne tabu — palą trawkę i uprawiają wolną miłość. Purytańska tradycja Ameryki znika, wymieniona na konsumpcjonizm i rozluźnione normy obyczajowe.