Coraz więcej spraw dotyczących dostępu do informacji publicznej wpływa do sądów administracyjnych – twierdzą uczestnicy konferencji „Dostęp do informacji publicznej w praktyce samorządu terytorialnego".

Dlaczego wokanda sądowa pęcznieje? Zdaniem uczestników konferencji powodów jest wiele. Dwa główne to: niejasne przepisy oraz zwykłe pieniactwo.

– Każda gmina, powiat, a nawet sąd zna osoby, które składają po 200 i więcej wniosków naraz, co potrafi sparaliżować pracę niejednej instytucji – mówi Przemysław Szustakiewicz, sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

– Jest na to tylko jeden sposób – uważa Karol Bielski ze Zrzeszenia Prawników Polskich. – Urzędnik powinien powołać się na art. 3 ust. pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Przepis ten pozwala uzyskać informację publiczną (przetworzoną) tylko w zakresie uzasadnionym szczególnie istotnym interesem publicznym. – Niech taka osoba poda, jaki to szczególny interes publiczny mu przyświecał, gdy składał masowo wnioski.

Ustawodawca nie doprecyzował jednak, co kryje się pod tym pojęciem. Nie tylko zresztą w tym zakresie prawo jest kulawe. Do końca nie wiadomo, co jest, a co nie jest informacją publiczną.

Co ciekawe, orzecznictwo sądowe dotyczące przepisów o udostępnianiu informacji publicznej zmieniło się w ciągu ostatnich lat. To, co było nią kilka lat temu, potrafi już nią nie być, i odwrotnie.

Widać to między innymi na przykładzie słynnej sprawy ze Szczecina sprzed trzech lat.

Jedno z lokalnych stowarzyszeń zażądało podania numeru służbowego prezydenta miasta, jego zastępców oraz sekretarza i skarbnika miasta. Gdy informacji nie uzyskało, wniosło skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego i wygrało. Dzisiaj zapadłby prawdopodobnie zupełnie inny wyrok. Zmieniła się bowiem linia orzecznictwa.

– Sądy administracyjne uważają teraz, że informacją publiczną są numery telefonów stacjonarnych pracowników urzędu, natomiast służbowe telefony komórkowe służą tylko do wewnętrznej komunikacji – tłumaczy sędzia Szustakiewicz.

Dlatego obecnie w biuletynie informacji publicznej nie trzeba podawać służbowych numerów komórkowych urzędników.