Show-biznes

Człowiek z szafy

George Clooney
materiały prasowe
Przystojny czterdziestoparolatek, w najrozmaitszych plebiscytach regularnie wybierany najseksowniejszym mężczyzną świata, miałby pełne ręce roboty, grając wyłącznie amantów. Ale George Clooney udowodnił, że chce i – co ważniejsze – potrafi dużo więcej
Clooney, który zdobył popularność w połowie lat 90. rolą doktora Douga Rossa w „Ostrym dyżurze”, obalił mit, że aktor serialowy ma niewielkie szanse na sukcesy w kinie. Zdobył Oscara za rolę drugoplanową w „Syrianie”, był czterokrotnie nominowany do statuetki – także jako reżyser za „Good Night and Good Luck”, pisze scenariusze, jest producentem, angażuje się w działalność charytatywną i politykę.
Ale droga na szczyt nie była łatwa. Urodził się 6 maja 1961 roku w Lexington w stanie Kentucky. Dziadek przez trzy kadencje piastował urząd burmistrza Maysville, ojciec Nick Clooney prowadził w Cincinnati telewizyjny talk show, w którym jako pięciolatek zadebiutował George. Postacią znaną i szanowaną w branży była również siostra Nicka Rosemary Clooney, popularna w latach 50. i 60. piosenkarka oraz aktorka. George spróbował dziennikarstwa telewizyjnego, m.in. zapowiadał prognozę pogody, szybko jednak zrezygnował, nie chcąc narażać się na rywalizację z ojcem. Spędził jakiś czas w college’u, ale – jak sam przyznaje – nie był pilnym studentem. Od początku ciągnęło go natomiast do sportu, próbował nawet dostać się do drużyny baseballowej Cincinnati Reds. Wreszcie Miguel Ferrara, aktor i kuzyn Clooneya, namówił go do zagrania w filmie o wyścigach konnych. Obraz nie został nawet ukończony, ale chłopak zasmakował w aktorstwie.
W 1982 roku przeniósł się do Los Angeles, gdzie trafił pod skrzydła ciotki Rosemary, która na dobry początek zatrudniła go jako kierowcę. George biegał z castingu na casting, ale ciągle był bez pracy. W końcu nawet Rosemary zaczęła namawiać bratanka do powrotu do Cincinnati. Przeprowadził się do przyjaciół, u których mieszkał kątem przez rok, sypiając... w szafie. Chwytał się najróżniejszych zajęć: latem zbierał tytoń na plantacji, pracował na budowie, sprzedawał ubezpieczenia i rysował karykatury. W 1984 roku zaczął pojawiać się w telewizji: w pojedynczych odcinkach „Riptide” i „Street Hawk”, potem w „E/R” – komediowym serialu o lekarzach. Ale to była dopiero zapowiedź – kultowy „Ostry dyżur” (ang. „ER”), wymyślony przez Michaela Crichtona, miał trafić na mały ekran dopiero za 10 lat. Na przełomie lat 80. i 90. Clooney występował w wielu serialach, zyskując sobie przydomek „najlepiej zarabiającego nieznanego aktora w Hollywood”. Najczęściej grywał... policjantów („Sunset Beat”, „Bodies of Evidence” i „Sisters”). Jednak dopiero rola doktora Douga Rossa z „Ostrego dyżuru” przyniosła mu popularność. Wystąpił w ponad 100 odcinkach, w 2009 roku – po 9-letniej przerwie – gościnnie wrócił na plan, demonstrując tym samym, że nie odcina się od swoich serialowych korzeni. Sukces „Ostrego dyżuru” sprawił, że aktorem zainteresowali się poważni reżyserzy. W 1996 roku zagrał w horrorze spółki Rodriguez – Tarantino „Od zmierzchu do świtu”, a następnie w „Batmanie i Robinie” (1997) Joela Schumachera. W 1998 roku wystąpił w komedii sensacyjnej „Co z oczu, to z serca”, gdzie wcielił się w przystojnego gangstera, w którym zakochuje się piękna pani detektyw (Jennifer Lopez). To było pierwsze z serii wspólnych przedsięwzięć Clooneya i reżysera Stevena Soderbergha. Tworzyli razem zarówno filmy ambitne, np. „Solaris” (2002), jak i kasowe hity o gangu Danny’ego Oceana: „Ocean’s Eleven: Ryzykowna gra” (2001), „Ocean’s Twelve: Dogrywka” (2004) i „Ocean’s Thirteen” (2007). Współpraca zaowocowała nawet utworzeniem firmy producenckiej. Ma szczęście do reżyserów. Gwiazdor żartuje, że bracia Cohen zrobili wszystko, by nadwątlić jego wizerunek seks symbolu, oferując mu role... idiotów w komedii kryminalnej „Bracie, gdzie jesteś?”, „Okrucieństwie nie do przyjęcia”, gdzie wystąpił w duecie z piękną Catheriną Zeta-Jones, czy „Tajne przez poufne”. W 2002 roku aktor zadebiutował jako reżyser „Niebezpiecznym umysłem”. Dlaczego zdecydował się stanąć po drugiej stronie kamery? – Przecież lepiej być malarzem niż farbą – odpowiada. Kolejny film „Good Night and Good Luck” (2005) o dziennikarzu Edwardzie R. Murrow i jego walce z senatorem McCarthy’m, przyniósł mu nominacje do Oscara za reżyserię i współautorstwo scenariusza. Statuetkę dostał rok później za rolę agenta CIA w thrillerze „Syriana”. Kolejną nominację otrzymał za „Michaela Claytona” (2007). Gorgeous (Atrakcyjny) George, jak bywa nazywany, to wciąż najlepsza partia w Hollywood, z rocznymi dochodami ok. 25 mln dolarów i willą nad Jeziorem Como we Włoszech. Ale niełatwo będzie go usidlić. Raz się udało – aktorce Talii Balsam, którą poznał na planie serialu „Baby Talk”. Po niecałych czterech latach w 1993 roku rozwiedli się, a Clooney postanowił, że już się nie ożeni. Dwie hollywoodzkie piękności Michelle Pfeiffer i Nicole Kidman założyły się z nim o 10 tys. dolarów, że jeszcze przed czterdziestką stanie przed ołtarzem. Przegrały, a kiedy przysłały mu czeki, odesłał pieniądze z propozycją kolejnego zakładu – podwójna stawka, że wytrwa do 50. Ale bardziej niż kawalerskie śluby wielbicielki aktora powinien martwić inny fakt: najdłuższym, bo aż osiemnastoletnim związkiem, który Clooneyowi udało się zbudować, była przyjaźń z ukochaną... świnką imieniem Max. [i]Miłosne gierki 18.05 | Canal+ | sobota Dobry Niemiec 20.10 | hbo | czwartek Godd night, and good luck 23.35 | tvp 1 | czwartek[/i]
Źródło: Rzeczpospolita

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL