fbTrack

Historia

Legiony – urzędy – oflag – więzienie PRL

Kazimierz Świtalski w rozmowie z Józefem Piłsudskim
Rzeczpospolita
W 1954 roku sąd PRL skazał Kazimierza Świtalskiego na osiem lat więzienia za „faszyzację” Polski.
Dowodem winy mogły być już same stanowiska, jakie piastował podsądny. Po maju 1926 r. był dyrektorem departamentu politycznego MSW, ministrem wyznań i oświecenia publicznego, premierem (1929 r.) i marszałkiem Sejmu (1930 – 1935). Był wojewodą krakowskim w 1936 r., gdy doszło do strzelania policji do demonstrujących robotników, choć to nie Świtalski odpowiedzialny był za użycie broni. Odpowiedzialność za „faszyzację” była w oczach sądu Polski Ludowej tym większa, że Świtalski po maju 1926 r. należał do najbliższych współpracowników Piłsudskiego.
Urodził się w 1886 roku w Sanoku, ukończył studia polonistyczne na uniwersytecie lwowskim, pracował jako nauczyciel gimnazjalny. Był członkiem ZWC, walczył w szeregach I Brygady Legionów. Jego polityczna kariera zaczęła się od stanowiska referenta politycznego w adiutanturze generalnej Piłsudskiego jako naczelnika państwa, a skończyła się po śmieci Piłsudskiego, gdy Świtalski wypadł ze ścisłej elity władzy, choć był jeszcze przez krótki czas wicemarszałkiem Senatu. Wzięty do niewoli we wrześniu 1939 roku. Z oflagu powrócił do kraju. Aresztowany w 1948 r., czekał na proces sześć lat. Wyszedł na wolność w 1955 r. Zmarł w 1962 r. w Warszawie. Jest autorem cennego „Diariusza 1919 – 1935”, w którym odnotowywał m.in. konferencje z Piłsudskim. Jego syn Jacek zginął jako żołnierz AK w powstaniu warszawskim.
Źródło: Rzeczpospolita

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL