fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Uznanie dla Cohn-Bendita

Właściwie to się dziwię. Nie mogę zrozumieć, skąd to oburzenie na biednego Daniela Cohn-Bendita po spotkaniu z prezydentem Czech Vaclavem Klausem. Powiedział człowiek to, co mu w duszy gra, i wszyscy rzucili się na niego.
Przecież, tak sobie myślę, należy się politykowi Zielonych wdzięczność. Nie chce prezydent Klaus podpisać traktatu? To będzie musiał. „Będzie pan musiał to podpisać” – czyż ta niemal szekspirowska fraza nie brzmi wspaniale? W zderzeniu z reprezentującym dziejową konieczność Cohn-Benditem powołujący się na suwerenność narodu i państwa Klaus jest niemal śmieszny. Przecież musi wiedzieć, kto w Unii rozdaje karty i że wszystko zostało już przesądzone.A że to niewiele ma wspólnego z głoszoną powszechnie zasadą demokracji, wolnego wyboru, prawem do samostanowienia? To piękne bajki na użytek maluczkich i garstki entuzjastów. Być może 40 lat temu Cohn-Bendit też w nie wierzył, teraz, jak każdy wyznawca rozczarowany dawną wiarą, ma już tego demokratycznego sztafażu po dziurki w nosie. I słusznie. Lepsza brutalna szczerość Cohn-Bendita niż opakowana frazesami dwulicowość tych przywódców europejskich – a imię ich Legion – którzy g...
Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA

WIDEO KOMENTARZ

REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA