fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Podatek dochodowy

Wydatki na usługi niematerialne ponoszone na rzecz podmiotów powiązanych a koszty uzyskania przychodów

Fotolia.com
Środki pieniężne przekazane podmiotowi z grupy, w celu wypłaty bonusu finansowego dla jej klientów, nie podlegają ograniczeniu w zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Tak wynika z interpretacji dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 9 marca 2018 r. (0111-KDIB1-2.4010.442.2017.1.MM).

Sprawa dotyczyła spółki należącej do międzynarodowej grupy, której głównym przedmiotem działalności jest produkcja wyrobów izolacyjnych i akcesoriów technicznych. Grupa zawarła ze swoimi klientami umowy, na mocy których jest ona zobowiązana do wypłacania im bonusów finansowych, w wysokości kwoty określonej na podstawie wartości dokonanych przez nich zakupów. Celem udzielania bonusów jest zachęcenie nabywców do dalszej współpracy ze spółkami z grupy. W celu realizacji programu bonusów, spółka przekazuje środki pieniężne na ich wypłatę niemieckiej spółce powiązanej, która w dalszej kolejności przekazuje je w odpowiedniej wysokości klientom.

Spółka wystąpiła o wydanie interpretacji indywidualnej w celu potwierdzenia, że środki pieniężne przekazywane spółce powiązanej z tytułu bonusu dla klientów nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 15e ust. 1 ustawy o CIT. Zgodnie z obowiązującym od 1 stycznia 2018 r. przepisem art. 15e ustawy o CIT, podatnicy mają obowiązek wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na rzecz podmiotów powiązanych na nabycie usług niematerialnych wymienionych w tym przepisie, których wartość przekracza limit 5 proc. tzw. podatkowej EBITDA.

Spółka stanęła na stanowisku, że wymienione w art. 15e ust. 1 ustawy o CIT wyłączenia stanowią katalog zamknięty, w którym wypłata z tytułu bonusu finansowego lub nawet innej czynności o podobnym charakterze nie została wymieniona wprost, stąd konsekwentnie nie mieści się w zakresie tego przepisu. Ponadto, spółka podniosła argument, że przepis dotyczy wyłącznie kosztów poniesionych na rzecz podmiotów powiązanych. Tymczasem w przedmiotowej sprawie spółka powiązana nie jest beneficjentem bonusu, a jedynie pośrednikiem zobowiązanym do przekazania go ostatecznemu odbiorcy, który z kolei nie jest już podmiotem powiązanym w stosunku do żadnej ze spółek należących do grupy.

Organ uznał stanowisko spółki za prawidłowe. Wskazał, że pierwszą przesłanką stosowania art. 15e ustawy o CIT jest to, aby dany wydatek znajdował się w katalogu kosztów wymienionych w ustępie 1 tego przepisu. Jako drugą przesłankę wynikającą z ustawy wskazał fakt poniesienia tych wydatków w sposób bezpośredni lub pośredni na rzecz podmiotów powiązanych. Dyrektor KIS, analizując wydatki z tytułu bonusu finansowego dla klientów grupy, zgodził się ze stanowiskiem spółki, że nie mieści się on w katalogu kosztów usług niematerialnych objętych wyłączeniem z kosztów uzyskania przychodów. W ocenie dyrektora KIS, brak spełnienia pierwszej przesłanki zastosowania art. 15e ustawy o CIT jest wystarczający do wykluczenia danego wydatku z zastosowania tego przepisu. ?

Komentarz eksperta

Anna Zapotoczny

konsultantka w dziale prawnopodatkowym PwC

Nowelizacja ustawy o CIT wprowadziła limit kosztów uzyskania przychodów w zakresie wydatków na usługi niematerialne ponoszonych na rzecz podmiotów powiązanych oraz podmiotów z tzw. rajów podatkowych. Celem ustawodawcy było ograniczenie praktyk dążących do unikania opodatkowania w drodze erozji podstawy opodatkowania. Zgodnie z treścią nowego art. 15e ustawy o CIT, podatnicy są zobowiązani do wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów kosztów usług doradczych, reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń, badań rynku oraz innych o podobnym charakterze, a także opłat i należności za korzystanie z praw majątkowych oraz kosztów przeniesienia ryzyka niewypłacalności, w wysokości przekraczającej 5 proc. podatkowej EBITDA.

Z komentowanej sprawy wypływają ważne dla podatników wnioski. Pierwszym z nich jest fakt, że samo przekazanie środków pieniężnych spółce powiązanej jeszcze nie oznacza, że ma do niego zastosowanie art. 15e ust. 1 ustawy o CIT. Tylko wydatki enumeratywnie wymienione w tym przepisie, bądź podobne do nich, podlegają pod wskazany przepis. Argument ten podniósł dyrektor KIS, który jednocześnie na tej podstawie odstąpił od dalszej analizy stanu faktycznego stwierdzając, że skoro art. 15e ust. 1 ustawy o CIT nie wymienia bonusu finansowego, a bonus ten sam w sobie nie posiada cech charakterystycznych dla innych usług wymienionych w tym przepisie, to już tylko na tej podstawie nie ma argumentów za tym, by miał w tym przypadku zastosowanie art. 15e ustawy o CIT. Ponadto, istotnym aspektem w świetle analizowanego przepisu jest to, na rzecz jakiego podmiotu jest dokonywany wydatek. W przedmiotowej sprawie, choć środki pieniężne są przekazane podmiotowi powiązanemu, to istotne jest to, że finalnym beneficjentem jest podmiot niezależny. Brak przysporzenia majątkowego po stronie podmiotu powiązanego tylko potwierdza, że wydatek w postaci bonusu finansowego nie był poniesiony na jego rzecz. Konsekwentnie, skoro podmiot powiązany nie jest finalnym odbiorcą środków pieniężnych, to ich wypłata nie może być również postrzegana jako prowadząca do erozji podstawy opodatkowania. Tymczasem celem wprowadzenia art. 15e do ustawy o CIT było zapobieganie takim praktykom.

Komentowana interpretacja jest jednym z pierwszych rozstrzygnięć organów podatkowych w zakresie art. 15e ustawy o CIT, stąd jej pozytywny wydźwięk będzie miał istotne znaczenie dla podmiotów współpracujących ze sobą w ramach grup kapitałowych. Należy jednak zwrócić uwagę, że interpretacja ta w ogóle nie rozstrzyga, czy przedmiotowe bonusy mogą stanowić koszt podatkowy podatnika, tj. czy spełniona jest przesłanka związku z przychodem. Ponadto, na bazie treści wniosku o interpretację nie jest również wiadomo czy wypłata takich bonusów była uzasadniona z perspektywy cen transferowych. Wreszcie, sam bonus i tytuł do jego wypłaty został zdefiniowany we wniosku w bardzo lakoniczny sposób. Nie można wykluczyć, że jeżeli umowa z nabywcami grupy przewidywałaby, iż wypłata bonusu występuje w związku z prowadzoną przez nich działalnością (np. w związku z działaniami promocyjnymi, takimi jak promocje konsumenckie w punktach sprzedaży), to wówczas interpretacja mogłaby być odmienna. ?

Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
REKLAMA
REKLAMA