fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Trudny wybór Ramana Padalaki

Liashko / CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0)
Po dwóch stronach obecnej rewolucji w Białorusi stoją nie tylko ruch demokratyczny i aparat przemocy, ale także… budynki. Dwa gmachy symbolizujące dążenia niepodległościowe i totalitaryzm przybliża nam białoruski pisarz, filolog, literaturoznawca, tłumacz, działacz społeczny i polityczny Lawon Baszczeuski.

18 sierpnia 2020 roku… Mniej więcej dziesiąta rano, plac przed Narodowym Teatrem Dramatycznym im. Janki Kupały w samym centrum Mińska.

Naprzeciwko – gmach administracji (póki co) urzędującego prezydenta Białorusi Aleksandra Łukaszenki, nad którym wisi jego oficjalna czerwono-zielona flaga. Na budynku teatru od strony fasady – sześć biało-czerwono-białych flag umieszczonych tam przez aktorów i pracowników teatru.

Ciekawa jest historia obu tych budynków i flag. Gmach Mińskiego Teatru Miejskiego powstał w 1890 roku według projektu Karola Kozłowskiego (polski architekt, twórca między innymi projektu Filharmonii Narodowej w Warszawie, spoczywa na Starych Powązkach), którego wnętrze projektował wówczas nie mniej słynny artysta Wasyl Maas. W 1917 roku Mińsk znajdował się w strefie walk I wojny światowej, a po upadku Rządu Tymczasowego w Pietrogradzie zapanowała tu dwuwładza. Z jednej strony działała Rada Miejska Mińska i lokalne ziemstwo, z drugiej – radykalna lewicow...

Źródło: rp.pl
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA