fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Nieruchomości

Skarga nadzwyczajna Prokuratora Generalnego na wyrok ws. eksmisji bez prawa do lokalu socjalnego

sxc.hu
Prokurator Generalny wniósł do Sądu Najwyższego skargę nadzwyczajną od wyroku orzekającego eksmisję rodziny z lokalu mieszkalnego bez prawa do lokalu socjalnego z zasobów gminy. Zdaniem PG wyrok został wydany z rażącym naruszeniem prawa.

Chodzi o prawomocny już wyrok Sądu Rejonowego dla Krakowa – Podgórza w Krakowie z 24 listopada 2006 r. Sąd nie przyznał eksmitowanej rodzinie prawa do lokalu socjalnego z zasobów Gminy Kraków, gdyż jej sytuacja finansowa jest dobra - wszyscy członkowie rodziny uzyskują dochody, nie poszukują pracy i nie korzystają z opieki społecznej. W ocenie Sądu, skoro pozwani utracili tytuł prawny do zamieszkiwania w lokalu i nie posiadają jakiegokolwiek skutecznego uprawnienia do władania tym lokalem, to takie orzeczenie o eksmisji jest uzasadnione.

W ocenie Prokuratora Generalnego wyrok został wydany z rażącym naruszeniem prawa, a orzeczenie o eksmisji bez prawa do lokalu socjalnego naruszyło prawo rodziny do godności oraz regulacje prawne gwarantujące minimalną ochronę przed bezdomnością osobom, które nie są w stanie we własnym zakresie zaspokoić potrzeb mieszkaniowych.

Jak podnosi w skardze kasacyjnej Zastępca Prokuratora Generalnego Robert Hernand, sąd - wbrew obowiązkowi ustawowemu wynikającemu z ówcześnie obowiązującego art. 14 ust 3 Ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego - nie poczynił ustaleń w zakresie sytuacji bytowej rodziny. Odrzucił wnioski dowodowe rodziny o zwrócenia się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i Urzędu Skarbowego na okoliczność istnienia przesłanek do otrzymania przez rodzinę lokalu socjalnego.

- W ocenie Sądu te dowody były nieprzydatne  w postępowaniu. Zaniechanie Sądu skutkowało błędnymi ustaleniami faktycznymi w zakresie prawa rodziny do otrzymania lokalu socjalnego. Zgodnie bowiem z ówczesnym brzemieniem art. 14 ust 4 Ustawy o ochronie praw lokatorów, Sąd nie mógł orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec osób objętych szczególną ochroną m.in. niepełnosprawnych, czy emerytów i rencistów uprawnionych do pobierania świadczeń z ubezpieczenia społecznego. Tymczasem jak wynika z dokumentacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych eksmitowanym najemcą była osoba o orzeczonej decyzją Komisji Lekarskiej ds. Inwalidztwa i Zatrudniania niepełnosprawności, zaś sam najemca i jego małżonek byli osobami uprawnionymi do pobierania świadczeń z ubezpieczenia społecznego. To stanowiło ustawową przeszkodę do wydania orzeczenia o eksmisji bez zapewnienia rodzinie lokalu socjalnego - wyjaśniał swoje stanowisko Prokurator Generalny.

Zaniechanie Sądu i wydany w oparciu o nieprawidłowe ustalenia wyrok były przyczyną dalszych negatywnych konsekwencji dla eksmitowanej rodziny. Kiedy w czerwcu 2014 r. na podstawie ugody zawartej z Gminą Kraków najemcy spłacili ostatnią ratę zadłużenia i wystąpili do Gminy o przywrócenie umowy najmu, ich wniosek został rozpoznany negatywnie. Podstawą odmownej decyzji była Uchwała Rady Miasta Krakowa z 10 października 2012 r., która przewidywała możliwość zawarcia ponownej umowy najmu po uregulowaniu zaległości wyłączenie z osobami, wobec których orzeczono eksmisję z prawem do uzyskania lokalu socjalnego. Tym samym orzeczenie o eksmisji bez prawa do lokalu socjalnego skutkowało brakiem możliwości ponownego zawarcia umowy najmu.

- Gdyby Sąd właściwie przeprowadził postępowanie dowodowe, ustaliłby, iż najemcy spełniają ustawowe przesłanki do otrzymania lokalu socjalnego. Tym samym, wobec spłaty przez nich całości zadłużenia, jak to miało miejsce w tym przypadku, mogliby ponownie zawrzeć umowę najmu lokalu - uważa PG.

Źródło: rp.pl
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
REKLAMA
REKLAMA