Od beztroskich spotkań polityków z tłumami sympatyków do nasyłania policji na uczestników coronaparties upływa chwila.
Zachód się zmienia z nieznaną wcześniej szybkością. Nawet nie ma co próbować oceniać, czy na lepsze czy na gorsze. Wiele zależy od przywódców, a oni mają szansę dojrzeć w przyśpieszonym tempie.
Ale nie mogą tylko badać trzepoczącego pulsu elektoratu. Muszą w odpowiedzialny sposób zastosować wiedzę, którą zdobyli od ekspertów: wirusologów, pulmonologów, analityków, specjalistów od kryzysów, psychologów, generałów, strategów. I wytłumaczyć społeczeństwu, z czego i z jakiego powodu trzeba zrezygnować na długie miesiące. Wyjaśnić, że stawiamy życie na głowie, by je zachować.
Można zażartować, że jedną z tych wielkich politycznych zmian, które funduje nam epidemia koronawirusa, jest comeback Angeli Merkel. Była wyraźnie zmęczona 15 latami kanclerzowania, odliczano już miesiące, a nawet tygodnie, do jej pożegnania. I nagle, w środę wieczorem, wystąpiła z najważniejszym przemówieniem do narodu w całej karierze.
Jest bardzo źle, dała do zrozumienia. To dzięki tej wiedzy od ekspertów: zapewne widziała, co się dzieje z płucami ofiar. My też mogliśmy zobaczyć sznur włoskich wojskowych ciężarówek wywożących trumny z Bergamo i przeczytać, jak tamtejsza gazeta od ponad tygodnia dzień w dzień drukuje dziesięć stron nekrologów.
