Podstawy wymiaru nie stanowią wyłącznie:
• przychody wymienione w § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (DzU nr 161, poz. 1106 ze zm.),
• wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną oraz zasiłki z ubezpieczeń społecznych.
Ponadto, zgodnie z art. 81 ust. 1 i 5 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn. DzU z 2008 r. nr 164, poz. 1027 ze zm.) do ustalenia podstawy wymiaru składki zdrowotnej pracowników stosuje się przepisy określające podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe tych osób z tym, że nie stosuje się:
• ograniczenia podstawy wymiaru do trzydziestokrotności prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok kalendarzowy,
• wyłączenia z podstawy wymiaru wynagrodzeń za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną.
Podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne pomniejsza się o kwoty składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i chorobowe finansowanych przez pracownika i potrąconych z jego środków przez pracodawcę – art. 81 ust. 6 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Składka na ubezpieczenie zdrowotne przekazywana jest w całości do Narodowego Funduszu Zdrowia, zatem nie ma wpływu na wysokość świadczeń z ubezpieczeń społecznych.
Przychód polegający na wykorzystywaniu samochodu służbowego do celów prywatnych nie został wymieniony w przepisach rozporządzenia z 18 grudnia 1998 r. jako wyłączony z podstawy wymiaru składki. Zatem, w świetle powołanych przepisów, będzie wliczany do postawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne w wysokości ustalonej jako przychód ze stosunku pracy, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
