Pewien mieszkaniec zwrócił się do burmistrza Ozimka (województwo opolskie) o przesłanie skanów wszystkich poleceń wyjazdów służbowych wystawionych na nazwisko konkretnie wskazanej osoby oraz skanów wszystkich delegacji zagranicznych finansowanych ze środków samorządu.
Burmistrz Ozimka poinformował mieszkańca, że żądane informacje w zakresie skanów wszystkich poleceń służbowych wyjazdów krajowych i zagranicznych nie stanowią informacji publicznej, a tym samym brak jest podstaw do ich udostępnienia. Uzasadniając swoje stanowisko organ odwołał się do wyroku WSA w Warszawie z 23 maja 2007 r. (sygn. akt II SA/Wa 875/06) i wywiódł, że treść polecenia wyjazdu służbowego nie stanowi informacji publicznej o zasadach funkcjonowania podmiotu obowiązanego do jej udostępnienia.
Jak wskazano, polecenia służbowe są narzędziem pracodawcy w zakresie kierownictwa przy wykonywaniu pracy przez pracownika i wynikają z zasady podporządkowania pracownika. Jeżeli na skutek wykonywania poleceń służbowych przez pracownika dochodzi do nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenia praworządności lub interesów skarżących, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego przewidują odrębny tryb załatwiania tego rodzaju spraw.
Mieszkaniec nie dał za wygraną, i złożył skargę na bezczynność burmistrza do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Podniósł, że wyrok WSA, na który powołał się burmistrz, dotyczył poleceń służbowych kierowanych do pracownika, niebędącego funkcjonariuszem publicznym. Jednocześnie podkreślił, że nie ma innej możliwości kontroli zasadności kosztów wyjazdów służbowych, które pokrywane są ze środków publicznych, jak tylko kontrola społeczna.
Rozpatrujący skargę sąd nie miął wątpliwości, że skany poleceń wyjazdów służbowych zarówno w kraju, jak i zagranicą finansowanych ze środków gminy stanowią informację publiczną podlegającą udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. - Wnioskowana informacja jest bowiem rodzajem informacji o treści dokumentów, w tym w szczególności o dysponowaniu majątkiem i środkami publicznymi – wyjaśnił WSA.
