Teatr Telewizji odpowiedział na pismo Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, dotyczące spektaklu „Prałat”, opowiadającego o pedofilii ks. Henryka Jankowskiego. Jak stwierdził dyrektor Teatru Michał Kotański, KRRiT w głęboko niepokojący sposób rozumie misję mediów publicznych, jednocześnie wchodząc w rolę „komórki odpowiedzialnej za ochronę wizerunku Kościoła katolickiego”.
Sztuka „Prałat” o pedofilii ks. Jankowskiego krytykowana przez KRRiT. Teatr Telewizji odpowiada
Teatr wskazał na konieczność rozróżnienia pomiędzy krytyką samej religii i jej dogmatów, a krytyką osób sprawujących funkcje publiczne, w tym związane z religią. Zdaniem Kotańskiego KRRiT miesza te kwestie.
Czytaj więcej
„Prałat” Michała Kmiecika i Marcina Libera w Teatrze TV, inspirowany zarzutami pedofilii wobec ks. Henryka Jankowskiego, to prawdopodobnie najważni...
– Trudno mi również zrozumieć, w jaki sposób demaskowanie przemocy seksualnej wobec dzieci i mechanizmów jej tuszowania miałoby pozostawać w sprzeczności z chrześcijańskim systemem wartości – pisze Michał Kotański w oświadczeniu na stronie Teatru.
– Wydawałoby się, że z wartościami tymi sprzeczne są właśnie wykorzystywanie bezbronnych, nadużywanie władzy i ochrona sprawców przed odpowiedzialnością. Być może jednak KRRiT, tak biegła w interpretowaniu katolickiej doktryny, potrafi wyjaśnić tę sprzeczność – dodaje.
Dyrektor Teatru Telewizji stwierdza w oświadczeniu, że najbardziej bulwersującym z jego perspektywy argumentem przeciwko spektaklowi jest przywołany przez KRRiT udział małoletnich aktorów. Według Teatru, zdaniem KRRiT udział dzieci, ich charakteryzacja i scenografia mogą służyć „sprowadzeniu małoletnich do roli narzędzia”, wywołującego silne, negatywne emocje u odbiorców. Zdaniem dyrektora Teatru Rada nie wyjaśnia jednak, w jaki sposób scenografia albo atmosfera na scenie miałaby naruszać godność małoletnich.
– „Prałat” jest spektaklem o wykorzystywaniu seksualnym dzieci, o nadużywaniu władzy i o mechanizmach społecznego przyzwolenia, które pozwalają sprawcom unikać odpowiedzialności. Tymczasem KRRiT, deklarując szczególną troskę o dzieci, kieruje ostrze swoich zastrzeżeń przede wszystkim przeciwko artystom, którzy o tej przemocy opowiadają – komentuje Kotański.
Jego zdaniem KRRiT zamiast dostrzec „społeczną pracę, jaką wykonuje spektakl”, odwraca uwagę od tematu i przenosi ją na hipotetyczne zagrożenia wynikające z samej sztuki.
– Tym samym, skierowane do Teatru Telewizji pismo wpisuje się w mechanizm, który przez dziesięciolecia pozwalał sprawcom przemocy seksualnej pozostawać bezkarnymi – konkluduje Kotański
Piekielne kolory i jedenaście wulgaryzmów. KRRiT o „Prałacie” Teatru Telewizji
Dyrektor Teatru Telewizji odniósł się także do innych argumentów KRRiT. Rada miała skrytykować scenografię, odwołując się do „intensywnych kolorów kojarzących się z piekłem” i „przerażającego efektu artystycznego”. Kotański w odpowiedzi postawił pytanie, czy KRRiT dysponuje jakimś urzędowym katalogiem kolorów piekielnych i czy planuje cenzurować obrazy ukrzyżowania i Sądu Ostatecznego, obecne w transmisjach religijnych.
Czytaj więcej
Dwie kwietniowe premiery Teatru TV proponują dwie wizje piekła. Choć są różne, to obie z przymrużeniem oka. Każda z nich zasługuje na uwagę.
– Sztuka może posługiwać się się metaforą, groteską, grozą i wyolbrzymieniem. Nie każde przedstawienie zła jest jego pochwałą. Nie każde dzieło wywołujące lęk jest dziełem szkodliwym. Nie każda krytyka Kościoła jest atakiem na religię – stwierdza Kotański.
Dyrektor Teatru przywołał także argument KRRiT, która miała wytknąć spektaklowi w sumie jedenaście wulgaryzmów padających z ust aktorów. Kotański stwierdził, że wyemitowany o godz. 20.30 spektakl spełniał normy treści właściwych dla widzów w wieku co najmniej 16 lat, obowiązujące o tej porze dnia.
– Jedenaście wulgaryzmów zostało skrupulatnie odnotowanych – słowo „pedofilia” nie zostało tu (w piśmie KRRiT – przyp. JS) wymienione ani razu – kwituje Kotański.
Pismo KRRiT do Teatru Telewizji ws. „Prałata”, sztuki o ks. Jankowskim
Redakcja „Rzeczpospolitej” zwróciła się do KRRiT z prośbą o przesłanie pełnej treści pisma, komentowanego przez dyrektora Teatru Telewizji. Artykuł zostanie uzupełniony o jego treść, gdy redakcja otrzyma dokument.