Świeczka Fredry jeszcze nie zgasła

W scenariuszu „Fredraszek" oprócz cytatów z najbardziej znanych sztuk znalazły się fragmenty miażdżących opinii wygłaszanych przez współczesnych autorowi. Dziś brzmią wręcz groteskowo, ale sam Fredro traktował je na tyle poważnie, że na dziesięć lat zamilkł jako pisarz.

Jan Englert, rozpoczynając od Fredry obchody 250-lecia teatru publicznego w Polsce, zaprosił do współpracy m.in. grono swych utalentowanych uczniów. Stąd we fragmentach „Ślubów panieńskich" możemy obejrzeć m.in. Milenę Suszyńską i Grzegorza Małeckiego. Mateusz Rusin udowodnił, że nawet w tak „drewnianym" bohaterze jak Wacław z „Zemsty" można odnaleźć wrażliwość współczesnego człowieka. Tym bardziej że miał za partnerkę Paulinę Korthals jako Klarę. Bardzo naturalnie mówili Fredrą Beata Ścibakówna i Piotr Grabowski.

Katarzyna Gniewkowska była tak zmysłowa we fragmentach kwestii Podstoliny, że z przyjemnością obejrzałoby się z jej udziałem całą „Zemstę". Finezyjnie zaprezentował Papkina, jako przybysza z innego świata, Krzysztof Wakuliński. Śmiesznego, nieporadnego i tragicznego zarazem.

Bohaterem spektaklu jest oczywiście Jan Englert. Nie był on nigdy takim entuzjastą Fredry jak Andrzej Łapicki, ale grając i reżyserując jego sztuki, potrafił udowodnić, że autor „Dam i huzarów" poddawany był takiej presji jak współcześni ludzie teatru, a teksty jego utworów potrafią odwoływać się do dzisiejszej mentalności. Nawiązując do tytułu jego komedii, świeczka Fredry jeszcze nie zgasła.