Ćwierć wieku temu taka obietnica byłaby przełomem. Wtedy wizy dla Polaków znosili Niemcy i Francuzi. To był pierwszy wymierny sygnał, że nasz kraj może mieć miejsce we Wspólnocie Zachodu. Władze w Paryżu i Berlinie podjęły przecież ryzyko, że setki tysięcy Polaków spakuje walizki i zostanie nad Sekwaną i Renem na zawsze.
Dziś dowodów, że należymy do Zachodu już nie potrzebujemy. Udowodnili to raz jeszcze sami Amerykanie podejmując na szczycie NATO w lipcu decyzję o znaczącym wzmocnieniu obrony Polski. Polakom dawno przestały także opłacać się wyjazdy za chlebem do Ameryki – znacznie większe możliwości legalnego zarobku mamy w Unii, a przede wszystkim we własnym kraju.
Deklaracja Trumpa nie robi też wrażenia bo podobne obietnice słyszeliśmy wielokrotnie nie tylko od kandydatów na prezydentów ale od samych prezydentów. Szczególnie starania w tym kierunku podjął George W. Bush po tym, jak Polska zaangażowała się w interwencję w Iraku. Ale na ostatnim etapie w 2007 r. inicjatywa została storpedowana przez demokratyczną senator z Kalifornii Dianne Feinstein, które co prawda nie miała nic przeciw Polakom, ale obawiała się, że jej wyborcy uznają, iż jest zwolenniczką imigracji w ogóle, w tym z Meksyku.
