Czerwiec 2025
Ewa Dałkowska (10 kwietnia 1947 – 8 czerwca 2025) – aktorka teatralna, radiowa i filmowa. Miała na koncie sto kilkadziesiąt ról filmowych i serialowych oraz kilkaset teatralnych. Profesjonalną karierę rozpoczęła w Teatrze Śląskim w Katowicach, jako aktorka rozkwitła po 1975 r., gdy przeniosła się do warszawskiego Teatru Powszechnego i zespołu stworzonego przez Zygmunta Hübnera. Pracowała z Aleksandrem Bardinim, Andrzejem Wajdą, Grzegorzem Jarzyną i Krzysztofem Warlikowskim. W okresie stanu wojennego współtworzyła Teatr Domowy wystawiający w prywatnych mieszkaniach sztuki i teksty zakazane przez cenzurę. W filmie grała Olesię Chrobotównę w „Nocach i dniach” Jerzego Antczaka, stworzyła wybitną kreację w „Sprawie Gorgonowej” Janusza Majewskiego. Miała na koncie role w takich filmach jak „Bez znieczulenia”, „Korczak”, „Aktorzy prowincjonalni”, „Panny i wody”, „Przedwiośnie”, „Skazany na bluesa”, „Body/Ciało” i „Smoleńsk”. Miała 78 lat, spoczęła na cmentarzu w Zalesiu Górnym. Pośmiertnie została odznaczona Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.
Ewa Dałkowska
Foto: PAP/Leszek Szymański
Lipiec 2025
Diogo Jota (4 grudnia 1996 – 3 lipca 2025) – portugalski piłkarz grający na pozycji napastnika lub skrzydłowego, znany z agresywnego pressingu i skuteczności w ataku. Debiutował w drużynie seniorskiej FC Paços de Ferreira, w sezonach 2014–2016 rozegrał w Primeira Liga 41 meczów i zdobył 14 bramek. Wypożyczony do FC Porto, w lidze portugalskiej zaliczył 27 występów i strzelił 8 goli. Następnie trafił do Anglii, gdzie grał dla Wolverhampton Wanderers FC (rozegrał 111 meczów, strzelił 33 gole). W 2020 r. za ok. 41 mln funtów przeszedł do Liverpoolu. W pięciu sezonach wystąpił w barwach The Reds 182 razy, w tym 123 w Premier League (47 goli). We wszystkich rozgrywkach zdobył dla klubu 65 bramek. Z Liverpoolem wywalczył Puchar Anglii, dwukrotnie Puchar Ligi Angielskiej oraz tytuł mistrza Anglii. W 49 meczach w reprezentacji Portugalii zdobył w sumie 14 bramek. Wraz ze swym bratem André Silvą, także piłkarzem, zginął w wypadku samochodowym na autostradzie w Hiszpanii. Miał 28 lat. Na kilkanaście dni przed śmiercią wziął ślub ze swą partnerką Rute Cardoso, z którą miał trójkę dzieci. W ostatnich miesiącach życia odnosił sukcesy na boisku – w kwietniu świętował z Liverpoolem mistrzostwo Anglii, w czerwcu wygrał z Portugalią Ligę Narodów. Po jego śmierci Liverpool FC podjął decyzję o zastrzeżeniu numeru 20 we wszystkich swych drużynach.
Tadeusz Rolke (24 maja 1929 – 14 lipca 2025) – artysta fotografik, prekursor polskiej fotografii reportażowej, jeden z najwybitniejszych współczesnych polskich fotografów. Uwieczniał historię Polski i Europy, towarzyszył artystom, chętnie fotografował modę. W czasie II wojny światowej wstąpił do Szarych Szeregów, uczestniczył w powstaniu warszawskim. Po wojnie skazany na podstawie sfabrykowanych oskarżeń na siedem lat więzienia, odzyskał wolność w 1954 r. dzięki amnestii. Nie mógł kontynuować studiów. W latach 50. rozpoczął działalność jako fotograf reportażowy, dokumentując m.in. życie artystyczne stolicy. Publikował w tygodnikach „Stolica” i „Świat”, miesięcznikach „Polska” i „Ty i Ja”, a także w „Świecie Młodych”, współpracował z „Przekrojem” i „Modą Polską”. W 1970 r. wyjechał do Niemiec, gdzie pracował m.in. dla „Sterna”, „Spiegela” i „Die Zeit”. Do Polski wrócił po wprowadzeniu stanu wojennego. W swoim archiwum zgromadził niemal 50 tys. negatywów. Zmarł w wieku 96 lat, został pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie.
Tadeusz Rolke
Foto: PAP/Tytus Żmijewski
Joanna Kołaczkowska (22 czerwca 1966 – 17 lipca 2025) – aktorka kabaretowa, teatralna, autorka tekstów i prezenterka radiowa, uznawana za jedną z najwybitniejszych i najbarwniejszych artystek polskiej sceny kabaretowej. Pierwsza dama współczesnego polskiego kabaretu. Była związana z tzw. zielonogórskim zagłębiem kabaretowym, w latach 1988–1989 występowała w kabarecie Drugi Garnitur. Następnie, przez dekadę, była aktorką i autorką części tekstów Kabaretu Potem. W 1993 r. zaczęła grać rolę Dorin Owens w improwizowanym programie komediowym „Spadkobiercy”, w którym występowała do 2016 r. W 1994 r. razem z kolegami z Kabaretu Potem założyła niezależną wytwórnię filmową A’Yoy, dla której w ciągu ośmiu lat wyreżyserowała jedenaście filmów krótkometrażowych i pełnometrażowy film „Nakręceni” (2002). W 2002 r. wraz z Dariuszem Kamysem utworzyła kabaret Hrabi, do którego dołączyli Łukasz Pietsch i Krzysztof Szubzda, a po roku Tomasz Majer. Na przestrzeni ponad dwóch dekad grupa stworzyła dwadzieścia programów. W pamięci widzów zapisały się liczne skecze i piosenki, m.in. „Egzamin”, „Song porzuconej”, „Bakteria w całusie” czy „Piosenka ciążowa”. Wycofała się z życia publicznego w kwietniu 2025 r. po tym, jak zdiagnozowano u niej chorobę nowotworową. Zmarła w wieku 59 lat, została pochowana na Cmentarzu Wojskowym na warszawskich Powązkach. Za wybitne zasługi w pracy artystycznej i twórczej została pośmiertnie odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Joanna Kołaczkowska
Foto: TVP/PAP/Ireneusz Sobieszczuk
Urszula Kozioł (20 czerwca 1931 – 20 lipca 2025) – poetka, pisarka, autorka utworów dramatycznych i felietonów, uznawana za jedną z najważniejszych postaci współczesnej poezji polskiej. Jako poetka zadebiutowała w 1953 r. na łamach dodatku do „Gazety Robotniczej” – „Sprawy i ludzie”. Zaliczana do tzw. pokolenia „Współczesności”, czyli osób debiutujących około 1956 r. w Polsce i dominujących w życiu literackim przez następne 10 lat. W miesięczniku „Odra” w latach 1972–2022 pełniła funkcję redaktora działu literackiego. Współpracowała również z pismami „Współczesność”, „Tygodnik Kulturalny” i „Poezja”. Od 1963 r. należała do Związku Literatów Polskich, a od 1971 r. do Polskiego PEN Clubu. Jej twórczość obejmuje poezję, prozę, felietony oraz utwory dramatyczne dla dorosłych i dzieci. Wydała m.in. „Gumowe klocki” (1957), „W rytmie korzeni” (1963), „W rytmie słońca” (1974), „Wielka pauza” (1996), „Supliki” (2005), „Klangor” (2014), „Momenty” (2022) oraz „Raptularz” (2023), za który w 2024 r. otrzymała Nagrodę Nike. Jej wiersze tłumaczono m.in. na język angielski, niemiecki, włoski, francuski, rosyjski i hiszpański. Zmarła w wieku 94 lat.
Urszula Kozioł
Foto: PAP/Radek Pietruszka
Waldemar Skrzypczak (19 stycznia 1956 – 21 lipca 2025) – wojskowy, generał broni Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, oficer wojsk pancernych. Akademię Sztabu Generalnego w Warszawie ukończył jako jeden z najlepszych absolwentów na roku. Regularnie awansował. W 2001 r. został szefem Wojsk Pancernych w Dowództwie Wojsk Lądowych, następnie odpowiadał za przygotowanie polskiego kontyngentu do misji w Iraku. W 2003 r. został dowódcą 11 Lubuskiej Dywizji Kawalerii Pancernej w Żaganiu, a w 2005 r. – dowódcą Wielonarodowej Dywizji Centrum-Południe w ramach IV zmiany PKW Irak. Pod jego dowództwem na tej misji nie odnotowano strat bojowych. W 2006 r. został dowódcą Wojsk Lądowych i awansował na generała broni. Kierował modernizacją armii, publicznie domagając się lepszego wyposażenia dla żołnierzy. Ze stanowiska odszedł w 2009 r. Po odejściu z czynnej służby występował w mediach jako ekspert ds. wojskowych. W 2011 r. został doradcą szefa MON, rok później objął stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej ds. uzbrojenia i modernizacji. Podał się do dymisji w 2013 r. Miał 69 lat, został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
Generał Waldemar Skrzypczak
Foto: PAP/Piotr Polak
Ozzy Osbourne (3 grudnia 1948 – 22 lipca 2025) – brytyjski muzyk, piosenkarz i autor tekstów. Założyciel i wieloletni wokalista heavymetalowego zespołu Black Sabbath. Ze względu na mroczny wizerunek nazywany „Księciem Ciemności”. W latach 70. nagrał z Black Sabbath osiem albumów studyjnych, m.in. „Black Sabbath” (1970), „Paranoid” (1970), „Sabotage” (1975) i „Never Say Die!” (1978). W 1980 r. rozpoczął karierę solową. Współpracował z takimi muzykami jak gitarzyści Randy Rhoads, Jake E. Lee i Zakk Wylde, basista Bob Daisley, perkusista Lee Kerslake, klawiszowiec Don Airey. W latach 80. wydał pięć solowych albumów studyjnych, m.in. „Blizzard of Ozz” (1980), „Diary of a Madman” (1981) i „No Rest for the Wicked” (1988). Ostatni album studyjny, „Patient Number 9”, wydał w 2022 r. Zdobył pięć nagród Grammy, dwie z zespołem Black Sabbath i trzy jako artysta solowy. W 2024 r. został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame jako artysta solowy. Od 1996 r. z żoną Sharon organizował festiwal muzyki metalowej Ozzfest. W 2002 r. zyskał status celebryty dzięki udziałowi w reality show „The Osbournes”, emitowanym w MTV. Ogłosił koniec kariery w 2023 r., pożegnalny koncert dał na kilka tygodni przed śmiercią. Miał 76 lat.
Ozzy Osbourne
Foto: PAP/Avalon
Sierpień 2025
Jerzy Dziewulski (15 grudnia 1943 – 11 sierpnia 2025) – policjant, antyterrorysta, doradca ds. bezpieczeństwa i polityk. Karierę zaczynał jako milicjant, a zakończył jako doradca ds. bezpieczeństwa i poseł. Jako jedyny policjant w Polsce został trzykrotnie odznaczony Medalem za Ofiarność i Odwagę. Był funkcjonariuszem wydziału kryminalnego, a także dowódcą jednostki antyterrorystycznej na lotnisku Okęcie w Warszawie. Był specjalistą w posługiwaniu się bronią specjalnego przeznaczenia. Kierował działaniami podczas trzynastu zamachów terrorystycznych, w tym na pokładzie samolotów – łącznie był odpowiedzialny za wyprowadzenie 765 pasażerów z sytuacji bezpośredniego zagrożenia zdrowia lub życia. Jako konsultant brał udział w produkcji popularnego serialu kryminalnego „07 zgłoś się” z Bronisławem Cieślakiem w głównej roli porucznika Sławomira Borewicza, wystąpił w czterech odcinkach. Należał do PZPR, w Sejmie zasiadał z ramienia Polskiej Partii Przyjaciół Piwa, Sojuszu Lewicy Demokratycznej i SLD-UP. Kolekcjonował samochody i motocykle sportowe. Zmarł w wieku 81 lat, został pochowany na cmentarzu Wawrzyszewskim w Warszawie.
Jerzy Dziewulski
Foto: PAP/Stach Leszczyński
Terence Stamp (22 lipca 1938 – 17 sierpnia 2025) – brytyjski aktor, najbardziej znany z roli generała Zoda w filmach o Supermanie. Laureat Złotego Globu, Złotej Palmy w Cannes i nagrody na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w San Francisco, nominowany do Oscara, dwukrotnie nominowany do Nagrody Brytyjskiej Akademii Filmowej. Dzięki stypendium ukończył studia aktorskie. Uznanie i nagrody przyniósł mu już debiut, tytułowa rola w dramacie przygodowym „Billy Budd” Petera Ustinowa z 1962 r. Zebrał także dobre recenzje za kreację psychopaty w horrorze psychologicznym „Kolekcjoner” Williama Wylera z 1965 r. Grał w komediach („Modesty Blaise”), dramatach („Czekając na życie”, „Z dala od zgiełku”) i filmach sensacyjnych („Angol”). Pod koniec lat 60. na kilka lat zrezygnował z aktorstwa i przeprowadził się do Indii, gdzie poświęcał czas m.in. na medytacje. Zmarł w wieku 87 lat.
Terence Stamp
Foto: PAP/Photoshot
Józef Kowalczyk (28 sierpnia 1938 – 20 sierpnia 2025) – doktor prawa kanonicznego, wieloletni nuncjusz apostolski w Polsce, były prymas Polski, bliski współpracownik papieża Jana Pawła II. Przez ponad dwadzieścia lat miał znaczny wpływ na losy Kościoła w Polsce, w tym na biskupie nominacje. Konsekrował dwunastu biskupów i był współkonsekratorem podczas sakr dziesięciu biskupów. Został odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski, otrzymał też Wielki Krzyż Zasługi Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec, Krzyż Wielki Orderu Zasługi Republiki Portugalskiej oraz Krzyż Pro Piis Meritis zakonu maltańskiego. Był honorowym obywatelem m.in. Sandomierza i Kwidzyna, tytuł doktora honoris causa przyznały mu Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie oraz KUL. Zmarł na osiem dni przed swoimi 87. urodzinami. Został pochowany w podziemiach archikatedry gnieźnieńskiej.
Arcybiskup Józef Kowalczyk
Foto: PAP/Jakub Kaczmarczyk
Stanisław Soyka (26 kwietnia 1959 – 21 sierpnia 2025) – wokalista jazzowy i popowy, pianista, gitarzysta, skrzypek, kompozytor, aranżer. Znany z fascynacji różnymi gatunkami muzycznymi, łączył jazz, soul, poezję śpiewaną, muzykę klasyczną i pop, był także cenionym interpretatorem utworów polskich poetów. Na scenie debiutował koncertem „Jazz w Filharmonii” w 1978 r. Przełomowy okazał się dla niego album „Blublula” z 1981 r., który uzyskał złoty status i został uznany za jazzową płytę roku. Soyka zyskał międzynarodowe uznanie, występował w prestiżowych klubach Europy i na festiwalach w Norymberdze i Stambule. Przez czytelników „Jazz Forum” był w latach 1983–1988 wybierany najlepszym wokalistą jazzowym w Polsce. W 1991 r. skomponował prawdopodobnie swój najbardziej znany utwór: „Tolerancja (na miły Bóg)”. Skomponował muzykę do poematów Jana Pawła II oraz do „Pasji Szczecińskiej”. Laureat m.in. nagrody im. Krzysztofa Komedy, Bursztynowego Słowika, Fryderyka oraz Grand Prix w Opolu za całokształt twórczości. Zmarł tuż przed planowanym występem na Top of the Top Sopot Festival, miał 66 lat. Został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.
Stanisław Sojka
Foto: PAP/Andrzej Jackowski
Maciej Krakowian ps. „Slab” (15 lutego 1988 – 28 sierpnia 2025) – pilot wojskowy, major Wojska Polskiego, pośmiertnie awansowany do stopnia podpułkownika, lider zespołu akrobatycznego F-16 Tiger Demo Team, szef sekcji szkolenia lotniczego Grupy Działań Lotniczych w 31. Bazie Lotnictwa Taktycznego w Poznaniu-Krzesinach. Miał ponad 1400 godzin nalot, w tym ok. 1200 na F-16. Ukończył Akademię Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych w Colorado Springs (dyplom otrzymał z rąk prezydenta Baracka Obamy) oraz studium oficerskie w Wyższej Szkole Oficerskiej Sił Powietrznych w Dęblinie. Był uważany za jednego z najlepszych polskich pilotów wojskowych. Uczestniczył w pokazach w kraju i za granicą. Zginął podczas lotu treningowego przed Radom Air Show 2025, samolot F-16, który pilotował, rozbił się na lotnisku w Radomiu. Miał 37 lat, został pochowany na cmentarzu w Krzesinach. Amerykanie oddali mu hołd, organizując przelot samolotów F-35 i F-16 oraz salut w formacji „missing man” nad Białym Domem podczas wizyty prezydenta Karola Nawrockiego.
Maciej „Slab” Krakowian
Foto: PAP/Piotr Polak
Wrzesień 2025
Giorgio Armani (11 lipca 1934 – 4 września 2025) – włoski projektant nazywany „królem mody”, symbol nowoczesnego włoskiego stylu oraz elegancji. Jeden z pierwszych projektantów mody, których kreacje trafiły na czerwone dywany. Jako drugi projektant w historii (po Christianie Diorze) trafił na okładkę magazynu „Time”. Zaczynał jako projektant wystaw sklepowych w luksusowym mediolańskim domu towarowym La Rinascente, następnie rozpoczął praktykę w atelier Nino Cerrutiego, dla którego w 1964 r. zaprojektował swoją pierwszą kolekcję odzieży męskiej. W 1975 r. wraz z Sergio Galeottim założył markę męskiej i damskiej odzieży prêt-à-porter Giorgio Armani S.p.A., która rozwinęła się w działające w różnych branżach imperium. Jego majątek szacowano na blisko 12 mld dol. Zmarł w wieku 91 lat.
Giorgio Armani
Foto: PAP/EPA/FRANCK ROBICHON
Charlie Kirk (14 października 1993 – 10 września 2025) – amerykański aktywista polityczny, zwolennik i organizator publicznych dyskusji z osobami o odmiennych poglądach. Budowniczy ruchu konserwatywnego na uczelniach. W połowie 2012 r. w wieku 18 lat wspólnie z Billem Montgomerym z Tea Party założył Turning Point USA (Punkt zwrotny USA), która stała się największą konserwatywną organizacją młodzieżową. W ciągu kilkunastu lat działalności zbudował swoją rozpoznawalność w USA, rosło też jego imperium medialne. Od 2020 r. był gospodarzem popularnego programu radiowego „The Charlie Kirk Show”. Przed wyborami prezydenckimi w 2024 r. odwiedził z odczytami ponad 20 kampusów, zachęcając młodych do wzięcia udziału w głosowaniu. W mediach społecznościowych trasa wygenerowała ok. 2 mld wyświetleń. Zginął z rąk zamachowca, został postrzelony na terenie kampusu Utah Valley University w Orem. Miał 31 lat, został pośmiertnie odznaczony Prezydenckim Medalem Wolności.
Charlie Kirk
Foto: PAP/EPA/CRISTOBAL HERRERA-ULASHKEVICH
Robert Redford (18 sierpnia 1936 – 16 września 2025) – amerykański aktor, reżyser i producent filmowy. Jeden z największych gwiazdorów Hollywood, człowiek o szerokich możliwościach aktorskich, który nie chciał być tylko ekranowym amantem. Debiutował na Broadwayu, wkrótce zaczął pojawiać się w filmach i serialach. Z powodu urody nazywany był „złotym chłopcem z Kalifornii”. Zagrał w takich filmach jak „Butch Cassidy i Sundance Kid”, „Żądło”, „Wielki Gatsby”, „Trzy dni kondora”, „Wszyscy ludzie prezydenta”, „Pożegnanie z Afryką” i „Więzień Brubaker”. Wyreżyserował „Zwyczajnych ludzi”, „Quiz Show”, „Zaklinacza koni” i „Spisek”. Laureat Oscara za reżyserię i honorowego Oscara, pięciu Złotych Globów, Nagrody im. Cecila B. DeMille’a, nagrody BAFTA i Złotego Lwa za całokształt twórczości. Odznaczony Prezydenckim Medalem Wolności oraz Legią Honorową. W roku 2018 ogłosił zakończenie kariery. Zmarł w wieku 89 lat.
Robert Redford
Foto: PAP/Abaca
Claudia Cardinale (15 kwietnia 1938 – 23 września 2025) – włoska aktorka filmowa i piosenkarka. Uważana za jedną z największych gwiazd kina włoskiego. Była nazywana włoską odpowiedzią na Brigitte Bardot i najpiękniejszą kobietą na świecie. Zagrała w ponad stu filmach, jej twarz zdobiła okładki blisko tysiąca magazynów w 25 krajach. Do świata filmu dostała się przypadkowo – wygrała konkurs piękności, a w nagrodę pojechała na festiwal filmowy do Wenecji. Występowała w komediach, spaghetti westernach, filmach historycznych i dramatach. Współpracowała m.in. z Federico Fellinim, Sergio Leone, Luchino Viscontim i Wernerem Herzogiem. Zagrała m.in. w „Osiem i pół”, „Lamparcie”, „Pewnego razu na Dzikim Zachodzie” i „Fitzcarraldo”. Międzynarodową sławę zyskała w latach 60. Była wielokrotnie nagradzana. W 1993 r. otrzymała Honorowego Złotego Lwa na Festiwalu w Wenecji, a w 2002 r. – Honorowego Złotego Niedźwiedzia na Festiwalu w Berlinie. Miała 87 lat.
Claudia Cardinale w 1966 r.
Foto: PAP/LFI
Październik 2025
Jane Goodall (3 kwietnia 1934 – 1 października 2025) – słynna brytyjska badaczka, specjalizowała się w prymatologii, etologii i antropologii. Zrewolucjonizowała podejście do badań nad naczelnymi. Odkryła, że szympansy posługują się narzędziami, wykazują złożone zachowania społeczne, rozwijają osobowość oraz budują długotrwałe więzi. Wystąpiła w licznych filmach, m.in. „Jane Goodall, żyjące dziko szympansy”, „Jane Goodall rozmawia ze zwierzętami”, „Pułapki rozwoju” i „Czas wyboru”. Otrzymała liczne wyróżnienia, m.in. tytuł Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego (2004), Order Narodowy Legii Honorowej (2006) i Prezydencki Medal Wolności (2025). Była autorką kilkudziesięciu książek. Miała 91 lat.
Jane Goodall
Foto: PAP/CTK
Adam Strzembosz (11 września 1930 – 10 października 2025) – prawnik, sędzia, były prezes Sądu Najwyższego, były przewodniczący Krajowej Rady Sądownictwa, były wiceminister sprawiedliwości. Nestor polskich prawników, autor wielu publikacji naukowych i książek, nauczyciel akademicki, związany głównie z Katolickim Uniwersytetem Lubelskim. Po 1980 r. zaangażował się w działalność Solidarności. W 1995 r. kandydował na urząd prezydenta, jednak zrezygnował w trakcie kampanii. Odznaczony Orderem Orła Białego, Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski oraz Orderem Świętego Grzegorza Wielkiego, otrzymał też tytuł honorowego obywatela Warszawy oraz tytuł „Prawnika roku” w 1. edycji tego konkursu „Rzeczpospolitej”. Zmarł w wieku 95 lat, został pochowany na Starych Powązkach w Warszawie.
Prof. Adam Strzembosz
Foto: PAP/Łukasz Gągulski
Diane Keaton (5 stycznia 1946 – 11 października 2025) – amerykańska aktorka filmowa i telewizyjna, producentka, laureatka Oscara, nagrody BAFTA i Złotych Globów. Znana m.in. ze współpracy z Woodym Allenem („Śpioch”, „Miłość i śmierć”, „Manhattan”). Pod koniec lat 60. występowała na Broadwayu. Sławę i Oscara przyniosła jej tytułowa rola w „Annie Hall”, filmie, po którym stała się ikoną mody lat 70. Zagrała także w ekranizacji „Zagraj to jeszcze raz, Sam” Herberta Rossa oraz w trzech częściach „Ojca chrzestnego” Francisa Forda Coppoli. Nominację do Oscara oraz Złoty Glob otrzymała za rolę w filmie „Lepiej późno niż później”. Interesowała się fotografią i robiła zdjęcia. Wraz z Marvinem Heifermanem wydała albumy fotograficzne. Zmarła w wieku 79 lat.
Diane Keaton
Foto: PAP/AdMedia
Tchéky Karyo (4 października 1953 – 31 października 2025) – francuski aktor filmowy, telewizyjny i teatralny. Urodził się w Stambule, dorastał w Paryżu. Karierę rozpoczął na deskach teatru w klasycznych i współczesnych sztukach, potem grał w filmach jako aktor charakterystyczny. Wystąpił w licznych filmach francusko- i anglojęzycznych. Grał m.in. u Andrzeja Żuławskiego, Luca Bessona, Ridleya Scotta, Michaela Baya i Rolanda Emmericha. Za rolę w filmie „Równowaga” z 1982 r. otrzymał nominację do Cezara dla najbardziej obiecującego aktora, w 1986 r. przyznano mu nagrodę im. Jeana Gabina dla najlepszego młodego aktora. Jest znany m.in. z roli bezwzględnego agenta Boba w thrillerze Luca Bessona „Nikita” z 1990 r., wcielił się też w sadystycznego inspektora policji, ścigającego przestępcę granego przez Vincenta Cassela, w filmie „Doberman” z 1997 r. Wystąpił w jednym z filmów z serii o Jamesie Bondzie („GoldenEye” z 1995 r.). Zmarł w wieku 72 lat.
Tchéky Karyo
Foto: PAP/EPA/SEBASTIEN NOGIER
Listopad 2025
Jerzy Derfel (9 stycznia 1941 – 3 listopada 2025) – autor ok. 200 piosenek, kompozytor i pianista. Współpracował z Wojciechem Młynarskim, Ireną Santor, Alicją Majewską, Jerzym Połomskim, Magdą Umer czy Ewą Bem, pisał muzykę do tekstów m.in. Jeremiego Przybory i Agnieszki Osieckiej. Tworzył muzykę do seriali i filmów, w tym do „Misia”, w którym zagrał rolę dyrygenta. Jerzy Derfel był laureatem m.in. Grand Prix KFPP w Opolu za piosenkę „Bywają takie dni” (1975) oraz Grand Prix KFPP w Opolu za całokształt twórczości (2012), został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2004). Zmarł w wieku 84 lat.
Jerzy Derfel
Foto: TVP/PAP/Ireneusz Sobieszczuk
Dick Cheney (30 stycznia 1941 – 3 listopada 2025) – amerykański polityk, w latach 2001–2009 w administracji George’a W. Busha 46. wiceprezydent Stanów Zjednoczonych z ramienia Partii Republikańskiej. Karierę rozpoczął w administracji Richarda Nixona, w czasach prezydentury Geralda Forda był szefem personelu Białego Domu, zaś w administracji George’a H.W. Busha w latach 1989–1993 pełnił funkcję sekretarza obrony. W 1978 r. został wybrany do Izby Reprezentantów, gdzie do 1989 r. reprezentował Wyoming. W 2002 i 2007 r. przez kilka godzin pełnił funkcję prezydenta USA, gdy Bush przechodził zabiegi medyczne wymagające podania środków działających na ośrodkowy układ nerwowy. Uważany za jednego z architektów wojny w Iraku (2003–2011). Zmarł w wieku 84 lat.
Dick Cheney
Foto: PAP/EPA/JIM LO SCALZO
Krzysztof Rączka (28 lipca 1953 – 4 listopada 2025) – prawnik, od 2016 r. sędzia Sądu Najwyższego (w lipcu przeszedł w stan spoczynku), w latach 2008–2016 dziekan Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Specjalista prawa pracy, doktor habilitowany nauk prawnych, profesor nadzwyczajny UW, autor ponad 160 publikacji. W latach 1979–1990 należał do PZPR, od 1984 r. przez dziewięć lat pracował w Radzie Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów, w pierwszej połowie lat 90. był delegatem na sesje Międzynarodowej Organizacji Pracy zaś od 2019 r. był członkiem Stowarzyszenia Sędziów Polskich „Iustitia”. Miał 72 lata, został pochowany w Milanówku.
Krzysztof Rączka
Foto: PAP/Leszek Szymański
Barbara Ptak (6 kwietnia 1930 – 5 listopada 2025) – znana z dbałości o detale i wierność historyczną kostiumolożka i scenografka teatralna i filmowa. Autorka scenografii do ok. 130 produkcji teatralnych, projektantka kostiumów do filmów oraz licznych przedstawień teatralnych. Cztery filmy, do których zaprojektowała kostiumy, były nominowane do Oscara: „Nóż w wodzie” (1963), „Faraon” (1966), „Ziemia obiecana” (1975) oraz „Noce i dnie” (1975). Była absolwentką Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie i Warszawie, współpracowała m.in. z Andrzejem Wajdą i Kazimierzem Kutzem oraz z wieloma placówkami w Polsce, m.in. Operą Śląską w Bytomiu, Teatrem Śląskim im. Wyspiańskiego w Katowicach, Teatrem Powszechnym w Łodzi, Teatrem Wybrzeża w Gdańsku i Teatrem Syrena w Warszawie. Miała 95 lat.
Barbara Ptak
Foto: PAP/Andrzej Grygiel
Rafał „Pono” Poniedzielski (6 października 1976 – 6 listopada 2025) – raper, producent muzyczny, członek grupy ZIP Skład. Działalność artystyczną rozpoczął w 1996 r. w duecie z TPWC, który współtworzył wraz z Sokołem (Wojciechem Sosnowskim). Obaj twórcy wylansowali m.in. przebój „W aucie”. Występował w zespole Zipera, którego był współzałożycielem, współpracował m.in. z WWO, Vienim i Hemp Gru. Jako artysta solowy zadebiutował w marcu 2002 r. albumem „Hołd”. Jego ostatni solowy album, „Pondemia”, ukazał się w czerwcu 2021 r. W 2006 r. wspólnie z windsurferką Zofią Klepacką założył Fundację Hey Przygodo, pomagającą uzdolnionym potrzebującym dzieciom. Miał 49 lat, został pochowany na starym cmentarzu na Służewie.
Rafał Poniedzielski
Foto: PAP/Rafał Nowakowski
James D. Watson (6 kwietnia 1928 – 6 listopada 2025) – amerykański genetyk i biochemik. Stopień doktora uzyskał w wieku 22 lat. Trzy lata później, w 1953 r., wraz z Francisem Crickiem, opierając się m.in. na pracach Rosalind Franklin i Maurice’a Wilkinsa, zaproponował model struktury DNA w postaci podwójnej helisy, za co, wraz z Crickiem i Wilkinsem, otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny za rok 1962. Był pomysłodawcą i pierwszym szefem programu Human Genome Project, którego celem było zsekwencjonowanie całego genomu człowieka. Był autorem licznych publikacji, w 1993 r. za wybitne osiągnięcia został przez Towarzystwo Królewskie w Londynie nagrodzony Medalem Copleya. Zmarł w wieku 97 lat.
James D. Watson
Foto: PAP/EPA PHOTO AFPI / ROBYN BECK
Tatsuya Nakadai (13 grudnia 1932 – 8 listopada 2025) – japoński aktor. W ciągu ponad 50-letniej kariery wystąpił w ponad 120 filmach. Był znany przede wszystkim z ról samurajów i roninów. Debiutował w 1953 r., szczyt sławy osiągnął w latach 60. Występował m.in. w filmach Masakiego Kobayashi („Czarna rzeka”, „Dola człowiecza”, „Harakiri”), Akiry Kurosawy („Siedmiu samurajów”, „Straż przyboczna”, „Sanjūrō: samuraj znikąd”, „Ran”), Kihachiego Okamoto („The Sword of Doom”, „Kill!”) i Hideo Gosha („Trzech wyjętych spod prawa samurajów”, „Goyokin”). Zmarł w wieku 92 lat.
Tatsuya Nakadai
Foto: Strona internetowa Ministerstwa Edukacji, Kultury, Sportu, Nauki i Technologii Japonii, CC BY 4.0 <https://creativecommons.org/licenses/by/4.0>, via Wikimedia Commons
Agnieszka Maciąg (9 maja 1969 – 27 listopada 2025) – jedna z najbardziej znanych polskich modelek, pisarka i dziennikarka. Karierę modelki rozpoczęła w 1989 r. Występowała na największych światowych pokazach mody w Nowym Jorku, Paryżu i Mediolanie. Pracowała dla takich projektantów jak Karl Lagerfeld, Pierre Cardin, Nino Cerruti czy Maciej Zień. W 1996 r. wydała solową płytę „Marakesz 5:30”. Była muzą zespołu De Mono, w latach 90. występowała w teledyskach grupy. Przeprowadzała wywiady dla stacji RTL 7, była dyrektorem artystycznym Vistuli i autorką kilkunastu publikacji, m.in. tomika poezji oraz książek, głównie poradników o zdrowym stylu życia, kulinariach, czy relacjach międzyludzkich. Miała 56 lat, została pochowana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
Agnieszka Maciąg
Foto: PAP/Stach Leszczyński
Piotr Wierzbicki (5 listopada 1935 – 28 listopada 2025) – dziennikarz, publicysta, pisarz, krytyk muzyczny, założyciel i długoletni redaktor naczelny „Gazety Polskiej”. Działacz opozycji w czasach PRL, internowany w stanie wojennym. Publikował na łamach „Współczesności”, „Itd.”, „Literatury” i „Tygodnika Powszechnego”, a także poza cenzurą w wydawnictwach podziemnych i emigracyjnych. Autor licznych publikacji, napisał m.in. „Myśli staroświeckiego Polaka”, „Traktat o gnidach”, „Podręcznik Europejczyka. Z Ciemnogrodu do Paryża”, „Muzykalny kosmos” oraz „Boski Bach”. Za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski (2007), laureat nagrody literackiej „Skrzydła Dedala” za całokształt twórczości. Miał 90 lat, został pochowany na Starych Powązkach w Warszawie.
Piotr Wierzbicki
Foto: PAP/Paweł Supernak
Tom Stoppard (3 lipca 1937 – 29 listopada 2025) – brytyjski dramaturg i scenarzysta pochodzenia czeskiego, laureat Oscara i Złotego Globu za scenariusz do filmu „Zakochany Szekspir”, w którym jedną z głównych ról grała Gwyneth Paltrow. Zaczynał jako dziennikarz, następnie został krytykiem teatralnym oraz autorem sztuk radiowych i telewizyjnych. Zasłynął jako autor sztuki „Rosenkrantz i Guildenstern nie żyją”, skupiającej się na dwóch drugoplanowych postaciach z „Hamleta” Szekspira. Sukcesem okazała się także ekranizacja sztuki z 1990 r., debiut reżyserski Stopparda, za który artysta otrzymał Złotego Lwa w Wenecji. Stoppard był autorem lub współautorem scenariusza m.in. do filmów „Brazil” (otrzymał nominację do Oscara), „Imperium słońca” i „Wydział Rosja” (The Russia House). Zaadaptował powieść Lwa Tołstoja „Anna Karenina” do filmowej wersji z 2012 r., z Keirą Knightley i Jude’em Law w rolach głównych. Miał 88 lat.
Tom Stoppard
Foto: PAP/PA
Grudzień 2025
Cary-Hiroyuki Tagawa (27 września 1950 – 4 grudnia 2025) – japońsko-amerykański aktor filmowy i telewizyjny. Urodził się w Tokio, studia ukończył w Los Angeles. Najbardziej znany z roli Shang Tsung w tytułach z serii „Mortal Kombat”. Grał w wielu serialach, m.in. „Nash Bridges” i „Człowiek z Wysokiego Zamku”. Na dużym ekranie debiutował w 1986 r. epizodem w „Wielkiej drace w chińskiej dzielnicy”. Zagrał w takich filmach jak „Ostatni cesarz”, „Ostry poker w Małym Tokio”, „Kickboxer 2: Godziny zemsty” i „47 roninów”. Miał 75 lat.
Cary-Hiroyuki Tagawa
Foto: PAP/Newscom
Frank Gehry (28 lutego 1929 – 5 grudnia 2025) – urodzony w Kanadzie architekt z amerykańskim obywatelstwem, jeden z najbardziej znanych i wpływowych przedstawicieli swojego zawodu w ostatnich dekadach, jeden z głównych przedstawicieli dekonstruktywizmu. Własną pracownię otworzył w 1962 r. Przełomem w jego karierze okazała się przebudowa jego domu w Santa Monica, dzięki której zyskał uznanie krytyków. Jego najsłynniejszym dziełem jest zbudowany z blachy tytanowej i szkła budynek Muzeum Guggenheima w Bilbao. Wśród jego znanych projektów są biurowiec Chiat/Day/Mojo w Venice w Kalifornii, Walt Disney Concert Hall w Los Angeles, muzeum designu w Weil am Rhein, muzeum sztuki w Minneapolis, tańczący dom w Pradze, wieżowiec Gehry-Tower w Hanowerze oraz wieżowiec 8 Spruce Street w Nowym Jorku. Otrzymał najwyższe amerykańskie odznaczenie cywilne, Prezydencki Medal Wolności. Miał 96 lat.
Frank Gehry
Foto: PAP/Abaca
Magda Umer (9 października 1949 – 12 grudnia 2025) – piosenkarka, a także scenarzystka, reżyserka i aktorka. Była znana przede wszystkim z wykonywania poezji śpiewanej. Debiutowała w latach 60. w kabaretach studenckich, występowała m.in. w warszawskiej „Stodole”. W 1969 r. otrzymała wyróżnienie za wykonanie utworu „Jedź na urlop, Romeo” w konkursie „Debiutów” na 7. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. W tym samym roku i rok później triumfowała na Festiwalu Artystycznym Młodzieży Akademickiej, zaś „Koncert jesienny na dwa świerszcze i wiatr w kominie...” przyniósł jej nagrodę na Festiwalu w Opolu w 1971 r. Reżyserowała spektakle w Teatrze Ateneum, Och-Teatrze i w Teatrze Polonia. W 2015 r. otrzymała w Opolu Grand Prix za „całokształt opolski”, a pięć lat później – nagrodę 100-lecia ZAiKS-u. Miała 76 lat, spoczęła na Cmentarzu Ewangelicko-Reformowanym w Warszawie.
Magda Umer
Foto: PAP/Szymon Pulcyn
Peter Greene (8 października 1965 – 12 grudnia 2025) – amerykański aktor i producent filmowy. Zawodu uczył się w Nowym Jorku, tam też w 1990 r. debiutował w serialu NBC „Hardball”. Na dużym ekranie po raz pierwszy pojawił się dwa lata później, a rola w dramacie „Prawa grawitacji” przyniosła mu nominację do nagrody na festiwalu kina niezależnego w Kalifornii. Był znany z ról złoczyńców i przestępców. W pamięci widzów zapisał się przede wszystkim jako Zed w „Pulp Fiction” Quentina Tarantino oraz Dorian Tyrell w „Masce” z Jimem Carreyem w roli głównej. Miał na koncie role w „Podejrzanych”, „Liberatorze 2” i „Dniu próby”. Zmarł w wieku 60 lat.
Peter Greene
Foto: PAP/Newscom
Rob Reiner (6 marca 1947 – 14 grudnia 2025) – amerykański reżyser, aktor i producent filmowy. Szerokiej publiczności dał się poznać jako jeden z bohaterów sitcomu CBS „All in the Family” – za rolę Mike’a Casimira „Meatheada” Stivica w tym serialu otrzymał dwie nagrody Emmy i pięć nominacji do Złotego Globu. Zagrał w takich filmach jak „Wyrzuć mamę z pociągu”, „Bezsenność w Seattle”, „Zmowa pierwszych żon”, „Barwy kampanii”, „Tylko miłość” czy „Wilk z Wall Street”. Duże sukcesy odnosił jako reżyser. Zadebiutował komedią „Oto Spinal Tap”, wyreżyserował m.in. komedię romantyczną „Pewna sprawa”, dramat „Stań przy mnie”, film fantasy „Narzeczona dla księcia” i znaną komedię romantyczną „Kiedy Harry poznał Sally”, za którą otrzymał nominację do Złotego Globu dla najlepszego reżysera. Był też reżyserem dreszczowca „Misery” oraz dramatu sądowego „Ludzie honoru” (nominacja do Oscara w kategorii najlepszy film). Został znaleziony martwy wraz z żoną w ich domu w Los Angeles. W związku ze sprawą zatrzymany został syn pary, Nick. Rob Reiner miał 78 lat.
Rob Reiner
Foto: PAP/Abaca
Michał Urbaniak (22 stycznia 1943 – 20 grudnia 2025) – muzyk jazzowy, kompozytor i aranżer, skrzypek i saksofonista, uznawany za jednego z pionierów fusion jazzu w Europie i współtwórcę polskiej szkoły jazzu. W 1961 r. debiutował na Jazz Jamboree w Warszawie z zespołem Jazz Rockers Zbigniewa Namysłowskiego. W 1969 r. założył Grupę Michała Urbaniaka, w której występowała m.in. Urszula Dudziak. W 1971 r. otrzymał Grand Prix na festiwalu w Montreux dla najlepszego solisty, dwa lata później wyemigrował do USA, gdzie podpisał kontrakt z wytwórnią Columbia Records. Występował w legendarnych nowojorskich klubach, współpracował z czołówką światowego jazzu, m.in. Milesem Davisem, Herbie Hancockiem i Quincy Jonesem. Nagrał ponad 60 albumów, skomponował muzykę do około 25 filmów (m.in. „Nóż w wodzie”, „Wielkie rzeczy”) i spektakli teatralnych. Od 1970 r. grał na specjalnie dla niego wykonanych pięciostrunowych skrzypcach. Miał 82 lata, jego pogrzeb odbędzie się 7 stycznia w Warszawie.
Michał Urbaniak
Foto: PAP/Piotr Polak
Chris Rea (4 marca 1951 – 22 grudnia 2025) – brytyjski gitarzysta, wokalista i autor tekstów. Był synem Irlandki i Włocha, po szkole pracował jako robotnik i pomagał rodzinie w prowadzeniu lodziarni, chciał być dziennikarzem. Pod koniec lat 70. i w kolejnej dekadzie zyskał sławę dzięki takim hitom jak „Fool (If You Think It's Over)”, „Let’s Dance” i „The Road to Hell”. Jego debiutancki album „Whatever Happened to Benny Santini?” z 1978 r. zapoczątkował karierę pełną osobistych, głęboko emocjonalnych utworów. Nagrał 25 albumów studyjnych i wiele przebojów, był najbardziej znany z utworu „Driving Home for Christmas”. W 2001 r. zdiagnozowano u niego raka, a następnie cukrzycę, przeszedł też udar. Zmarł w wieku 74 lat.
Chris Rea
Foto: PAP/EPA/GEORGIOS KEFALAS
Brigitte Bardot (28 września 1934 – 28 grudnia 2025) – aktorka, modelka i piosenkarka, symbol seksu lat 50. i 60., jedna z największych gwiazd w historii francuskiego kina. Chciała być tancerką, uczyła się w szkole baletowej. Podczas jednej z sesji zdjęciowych została zauważona przez reżysera Rogera Vadima, tak rozpoczęła się jej filmowa kariera. Jako aktorka zadebiutowała w komedii „Wioska w Normandii” w 1952 r. Przełomem w jej karierze była rola prowokującej społeczność niewielkiego miasteczka nastolatki w filmie „I Bóg stworzył kobietę” z 1956 r. Występowała u boku takich gwiazd jak Alain Delon, Jean Gabin, Sean Connery, Jean Marais, Claudia Cardinale, Jeanne Moreau czy Jane Birkin. Współpracowała także z piosenkarzami takimi jak Serge Gainsbourg, Bob Zagury i Sacha Distel. Na dzień przed swoimi 40. urodzinami ogłosiła, że rezygnuje z aktorstwa. Zajęła się działalnością na rzecz praw zwierząt. Protestowała przeciwko napływowi muzułmanów do Francji i islamizacji kraju, za co stawała przed sądem i była skazywana za „szerzenie nienawiści rasowej”. Pozowała jako wzorzec dla podobizn Marianny, emblematu Republiki Francuskiej. Miała 91 lat.
Brigitte Bardot, zdjęcie z 1956 r.
Foto: PAP/Photoshot
