Podważona wiarygodność Benedykta XVI

Udowadniał, że w styczniu 1980 roku nie był obecny na posiedzeniu gremium, które zadecydowało o przyjęciu do diecezji księdza Petera H. z Essen, oskarżanego przez same władze kościelne o pedofilię. W dokumentach diecezjalnych znaleziono jednak informacje, iż kardynał Ratzinger brał osobisty udział w całej procedurze. Już w czasie kadencji następców Ratzingera w Monachium Peter H. popełnił szereg przestępstw pedofilii i został skazany na karę więzienia w zawieszeniu, po czym otrzymał kolejną parafię. Ta jedna sprawa została opisana w raporcie na 370 stronach. Nazwisko Ratzingera w kontekście księdza Petera H. pojawiło się po raz pierwszy przed dekadą. Od tego czasu media wracały do sprawy. Na początku tego roku abp Georg Gänswein, sekretarz osobisty papieża-seniora, zapewniał, że kardynał Ratzinger „nie znał wcześniejszych oskarżeń o przemoc seksualną, kiedy podejmował decyzję o przyjęciu księdza Petera H. do swojej diecezji". To także nie znajduje potwierdzenia w raporcie adwokatów.

– Raport kancelarii WSW podważa jeszcze bardziej wiarygodność papieża Ratzingera. Oczekujemy jego przyznania się do winy za dawne czyny czy zaniechania – mówi „Rzeczpospolitej" Christian Weisner z działającej w wielu krajach organizacji świeckich katolików Wir sind Kirche (My jesteśmy Kościołem). W Niemczech należy do niej wielu znanych polityków. Weisner przypomina, że jedynie niektóre z 27 niemieckich diecezji dokonały rozliczenia z przeszłością. Wyniki są wszędzie podobne. W raporcie z Monachium wyszczególniono 497 przypadków nadużyć seksualnych w strukturach kościelnych. Zdaniem autorów raportu rzeczywista liczba ofiar jest znaczenie wyższa.

Wśród 235 sprawców było 173 księży. Mimo dokonywanych przestępstw 40 kleryków działało w Kościele przez lata bez przeszkód, a wobec 18 nawet nie wyciągnięto konsekwencji, nawet po skazaniu przez sądy.