Zapewnienie opieki nad bezdomnymi zwierzętami jest zadaniem własnym gminy. Sposób jego realizacji wynika z ustawy o ochronie zwierząt, a także z gminnego programu opieki nad zwierzętami, który należy przyjąć do 31 marca.
Jego projekt przygotowuje wójt, pamiętając, aby znalazły się w nim regulacje dotyczące schronisk, odławiania bezdomnych psów, dokarmiania bezpańskich kotów. Obligatoryjnie trzeba też w nim określić zasady usypiania ślepych miotów, jak również sterylizacji bezdomnych zwierząt.
Program uchwala rada gminy.
– Uchwała w sprawie programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt stanowi z całą pewnością akt prawa miejscowego, który podlega obligatoryjnemu ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym konkretnego województwa – mówi Stanisław Bułajewski z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie. – Zawiera bowiem wszelkie cechy charakteryzujące prawo powszechnie obowiązujące.
Te cechy to m.in.: ścisłe powiązanie aktu z ustawą, abstrakcyjność i generalnych charakter norm uchwały, możliwość wielokrotnego zastosowania norm, terytorialny zasięg obowiązywania, brak konkretnie określonego adresata, co stwarza możliwość normowania postępowania różnych i nieokreślonych kategorii adresatów.
– Musimy również pamiętać, że ta uchwała, jako akt prawa miejscowego, ma wykonawczy charakter do ustawy, a tym samym powinna wskazywać szczegółowy sposób wykonania obowiązków gminy w zakresie opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt – wyjaśnia ekspert.
Tym samym uchwała będzie legalna tylko wówczas, gdy zawierać będzie elementy unormowane w art. 11a ust. 2 ustawy o ochronie zwierząt.
– Niestety, ustawa jest nieprecyzyjna i nie rozstrzyga wprost wielu kwestii, np. tego, na czym ma polegać realizacja obowiązków gminy w zakresie zapewnienia opieki kotom wolno żyjącym – wskazuje Stanisław Bułajewski.
