Dziś wchodzą w życie przepisy znowelizowanego rozporządzenia w sprawie zasad ewidencjonowania majątku Skarbu Państwa.
Konieczność modyfikacji obowiązujących przepisów wynikała w dużej mierze ze zmian spowodowanych ustawą o likwidacji delegatur terenowych ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, które do tej pory zajmowały się prowadzeniem ewidencji.
Sam sposób prowadzenia ewidencji majątku – zarówno w państwowych jednostkach organizacyjnych, jak i przez ministra skarbu – pozostał niezmieniony. Oznacza to, że trzeba w niej ujawnić zarówno aktywa trwałe rzeczowe (m.in. grunty, budynki, rzeczy ruchome czy środki trwałe w budowie), finansowe (m.in. wartości niematerialne i prawne, akcje i udziały, należności długoterminowe).
Przechodząc do rozwiązań szczegółowych, przede wszystkim trzeba zwrócić uwagę na dodaną definicję wyjaśniającą, co na gruncie rozporządzenia należy rozumieć pod pojęciem przepisów o rachunkowości. Są to ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości, a także inne przepisy o rachunkowości, w tym wydane na podstawie ustaw (rozporządzenia).
Nowelizacja wyjaśnia także, jak należy rozumieć pojęcie „bilans łączny". Zgodnie z definicją jest to mianowicie łączny bilans jednostek budżetowych i placówek podległych dysponentowi części budżetowej, sporządzony zgodnie ze szczególnymi zasadami rachunkowości dla jednostek budżetowych.
