Opublikowane w „Rzeczpospolitej” artykuły prof. Andrzeja Gomułowicza („Uprawnienie prezydenta”, „Rysa na uprawnieniach Temidy cz. I” oraz „Prawna proteza Temidy” z 1 oraz 8 lutego) są w istocie glosą do wyroku NSA (III FSK 3626/21) odnoszącego się do powołań sędziowskich (asesorskich) z udziałem obecnej KRS. Glosą napisaną w formie publicystyki prawniczej połączonej z wykładem prawa konstytucyjnego, którego precyzja pozostawia wiele do życzenia. Być może właśnie ta swoista hybrydowość powoduje, że z jednej strony stawia się w nich liczne tezy nader swobodnie, co czyni je bardziej zbiorem refleksji luźno zainspirowanych wyrokiem NSA niż spójnym prawniczo wywodem, a z drugiej strony niektóre tezy wydają się rozbudowane ponad miarę.