Przepisy rozdziału 13a ustawy z 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i rzeczniku praw pacjenta (DzU z 2012 r., poz. 159 ze zm.) przyznały wojewódzkim komisjom ds. orzekania o zdarzeniach medycznych legitymację do rozpoznawania szkód powstałych w wyniku zdarzeń medycznych, które miały miejsce po 1 stycznia 2012 r.

Jakie zdarzenia

Zdarzeniem medycznym w rozumieniu ww. ustawy jest zakażenie pacjenta biologicznym czynnikiem chorobotwórczym, uszkodzenie ciała lub rozstrój zdrowia albo śmierć pacjenta, będące następstwem niezgodnych z aktualną wiedzą medyczną:

- diagnozy, jeżeli spowodowała ona niewłaściwe leczenie albo opóźniła właściwe leczenie, przyczyniając się do rozwoju choroby;

- leczenia, w tym wykonania zabiegu operacyjnego;

- zastosowania produktu leczniczego lub wyrobu medycznego.

Przy czym konieczne jest, aby te świadczenia zdrowotne zostały udzielone w szpitalach.

Przykład

Po 12 tygodniach od opuszczenia szpitala pan Jan odebrał z laboratorium dodatni wynik obecności przeciwciał anty-HCV. Wynik ten świadczył o występowaniu w jego organizmie wirusowego zapalenia wątroby typu C. Podobny wynik z laboratorium odebrała żona zmarłego trzy dni temu pana Józefa. Z jego dokumentacji medycznej wynika, że 30 tygodni temu był poddany operacji w tym samym szpitalu, co pan Jan. Panu Janowi oraz żonie pana Józefa, jako jego spadkobiercy, służy prawo do wystąpienia do właściwej komisji z wnioskiem o ustalenie zdarzenia medycznego.

Wniosek o ustalenie zdarzenia medycznego składa się do właściwej ze względu na siedzibę szpitala wojewódzkiej komisji do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych. Należy go złożyć w ciągu roku od dnia dowiedzenia się o zakażeniu, uszkodzeniu ciała, rozstroju zdrowia bądź od dnia, kiedy nastąpiła śmierć pacjenta. Termin ten nie może być dłuższy niż trzy lata od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie skutkujące zakażeniem, uszkodzeniem ciała lub rozstrojem zdrowia albo śmiercią pacjenta.

We wniosku należy przede wszystkim uprawdopodobnić, że doszło do zdarzenia medycznego, i załączyć dowody na poparcie tego twierdzenia. Propozycja wysokości odszkodowania i zadośćuczynienia" nie może być wyższa niż:

- 100 000 zł – w przypadku zakażenia, uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia pacjenta

- 300 000 zł – w przypadku śmierci pacjenta.

Wymagane jest dołączenie do wniosku potwierdzenia uiszczenia opłaty w wysokości 200 złotych na rachunek bankowy właściwego urzędu wojewódzkiego.

Uprawnienia komisji

Kompletny i należycie opłacony wniosek wojewódzka komisja do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych przekazuje niezwłocznie kierownikowi podmiotu leczniczego prowadzącego szpital oraz jego ubezpieczycielowi. Są oni zobowiązani do przedstawienia stanowiska w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku wraz z dowodami na poparcie swojego stanowiska, pod rygorem uznania wniosku za zaakceptowany.

Poza odebraniem stanowisk, wyjaśnień i przeprowadzeniem dowodów komisja jest uprawniona do dokonywania wizytacji pomieszczeń i urządzeń szpitala. Po przeprowadzeniu tych czynności komisja powinna rozpoznać sprawę i wydać orzeczenie w ciągu czterech miesięcy od dnia złożenia wniosku.

Przykład

Wojewódzka komisja ds. orzekania o zdarzeniach medycznych wydała orzeczenie kwalifikujące jako zdarzenie medyczne niewłaściwą decyzję lekarza o kontynuowaniu porodu siłami natury pomimo bezwzględnych wskazań do dokonania cesarskiego cięcia. Decyzja ta doprowadziła do powstania mózgowego porażenia dziecięcego.

Orzeczenie zostało doręczone rodzicom noworodka, dyrektorowi szpitala oraz ubezpieczycielowi szpitala i nie zostało zaskarżone. W ciągu 30 dni od dnia doręczenia tego orzeczenia ubezpieczyciel przedstawił rodzicom noworodka propozycję wypłaty odszkodowania i zadośćuczynienia.

Rodzice noworodka uważają tę propozycję za niesatysfakcjonującą. W ciągu 7 dni od otrzymania tej propozycji mogą za pośrednictwem ww. komisji złożyć oświadczenie o jej odrzuceniu i dochodzić roszczeń na drodze sądowej.

Przykład

Wojewódzka komisja ds. orzekania o zdarzeniach medycznych wydała orzeczenie o uznaniu za zdarzenie medyczne błędnej diagnozy stanu zdrowia noworodka, prowadzącej do powstania trwałego uszkodzenia splotu barkowego.

Orzeczenie to zostało doręczone rodzicom noworodka, dyrektorowi szpitala oraz ubezpieczycielowi szpitala i nie zostało zaskarżone.

Pomimo upływu 30 dni od dnia doręczenia tego orzeczenia ubezpieczyciel nie przedstawił rodzicom noworodka, za pośrednictwem ww. komisji, propozycji wypłaty odszkodowania ani zadośćuczynienia.

W takim przypadku ubezpieczyciel jest zobowiązany do wypłaty świadczeń w wysokości określonej we wniosku o ustalenie zdarzenia medycznego.