Tajemnica obowiązuje tylko niezależnego adwokata

To zaś oznacza, że nie powinien być przez klienta zatrudniony, [b]bo adwokat wewnętrzny wobec swojego pracodawcy nie może być niezależny w takim samym stopniu jak ten, który świadczy usługi w kancelarii zewnętrznej. [/b]Jest bowiem nie tylko adwokatem podlegającym korporacyjnym zasadom etycznym, lecz także pracownikiem silnie związanym z firmą, a wręcz od niej gospodarczo zależnym.

Zdaniem Trybunału taka interpretacja nie narusza zasady równego traktowania podkreśla on, iż sytuacja prawnika wewnętrznego jest zasadniczo odmienna od sytuacji adwokata zewnętrznego. Także obecny stan prawny w państwach członkowskich UE nie uzasadnia wydania orzeczenia, które przyznałoby adwokatom wewnętrznym możliwość korzystania z ochrony tajemnicy.

Trybunał nie przyjął też argumentu skarżących przedsiębiorstw, iż takie rozumowanie doprowadzi do obniżenia poziomu gwarancji ich prawa do obrony. Stwierdził, że podmioty, które chcą zapewnić sobie poradę adwokata, muszą zaakceptować warunki wykonywania tego zawodu, a wśród nich sposób ochrony tajemnicy komunikacji z klientem.

- Choć wyrok dotyczy tylko postępowań antymonopolowych przed Komisją Europejską, to do wymiany korespondencji z adwokatem wewnętrznym w przedsiębiorstwie odnosi się w sposób, który budzi sprzeciw zarówno prawników, jak i przedsiębiorców - komentuje Maciej Bobrowicz, prezes Krajowej Rady Radców Prawnych. - Wyjęcie spod ochrony prawników wewnętrznych z jednej strony utrudnia działanie przedsiębiorców, a z drugiej - ogranicza prawnikom możliwość doradzania w kwestiach prawa ochrony konkurencji.

Maciej Bobrowicz podkreśla, że w Polsce nikt nie kwestionuje prawa do ochrony tajemnicy zawodowej radców prawnych zatrudnionych w przedsiębiorstwach. - Rozstrzygnięcie Trybunału z pewnością nie służy jednak polityce konkurencji i ogranicza prawo do obrony w postępowaniu antymonopolowym - uważa.