Warunki nabycia prawa do emerytury i zasady ustalania jej wysokości zależą głównie od daty urodzenia.
Urodzeni przed 1 stycznia 1949 r. mogą ubiegać się przede wszystkim o emeryturę przysługującą po ukończeniu powszechnego wieku emerytalnego, który wynosi 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn. Muszą jednak udowodnić odpowiednio długi staż składkowy i nieskładkowy, tj. 20 lat w przypadku kobiety i 25 lat dla mężczyzn.
Obie płcie mogą jednak przejść na emeryturę wcześniej, posiadając staż niższy o 5 lat, po ukończeniu wspomnianego wieku. Przepisy przewidują dla urodzonych przed 1949 r. także możliwość nabycia prawa do wcześniejszej emerytury. Dotyczy to przede wszystkim zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, nauczycieli, górników czy kolejarzy, a także tych wszystkich pracowników, którzy mają bardzo długi staż ubezpieczeniowy.
Wcześniejsze uprawnienia emerytalne mogą też nabyć osoby urodzone w latach 1949 – 1968. Ale warunki wymagane od tych urodzonych przed 1949 r. musiały spełnić do końca 2008 r. Dodatkowo nie mogą być członkami otwartego funduszu emerytalnego. Ewentualne dopuszczalne jest, by zgłosiły wniosek o przekazanie środków zgromadzonych w OFE do budżetu państwa.
Ten, kto spełni warunki wymagane do uzyskania emerytury, może złożyć wniosek o jej przyznanie w dowolnym czasie. Nie jest jednak bez znaczenia, kiedy to zrobi. A wszystko przez obowiązujące zasady obliczania wysokości tego świadczenia.
