Niemcy przed politycznym testem. AfD wykorzystuje słabość rządu Merza

— Macie rację! To za mało (co dotychczas zrobiliśmy – przyp. red.), ale rząd federalny zaczyna działać — takie słowa kanclerza zawarte w noworocznym posłaniu niewielu dają nadzieję. Tym bardziej, że obiecane reformy koalicyjnego działającego od maja ubiegłego roku rządu idą jak po grudzie. I to w  idealnych warunkach politycznej stabilności. To się wkrótce diametralnie zmieni, gdyż w tym roku odbędą się elekcje do lokalnych parlamentów w aż pięciu landach nie mówiąc o wyborach komunalnych w trzech dalszych.

Oznacza to nasilenie konfrontacji politycznej, co znakomicie utrudni funkcjonowanie rządu federalnego Friedricha Merza (CDU). Ma on i tak już sporo problemów z przeforsowaniem ważnych reform. Zapowiadanego jesiennego terminu nie dotrzymał. W 2026 r. będzie gorzej.

Czytaj więcej

Konflikty zbrojne

„Politico”: Tajny dokument wskazuje, że Niemcy przygotowują się na wojnę z Rosją.

Niemieccy planiści wojskowi uważają, że cyberataki, działania sabotażowe i kampanie dezinformacyj...

Maraton wyborczy rozpocznie się już 8 marca elekcją w Badenii-Wirtembergii.  Walka wyborcza obędzie się tam pomiędzy Zielonymi a prowadzącą w sondażach CDU, co daje partii Merza nadzieję na sukces. Reperkusje dla rządu w Berlinie będą niewielkie. W Nadrenii-Palatynacie rządzonej od 34 lat SPD grozi klęska. Osłabi to dodatkowo tracącą  poparcie  SPD, partnera w  koalicyjnym rządzie Merza, co skomplikuje układ sił wewnątrz  koalicji. Za to  obaw nie budzą wrześniowe wybory w landzie Berlin, gdzie CDU, SPD i Zieloni mają wspólnie sporą przewagę.

Niemcy: Trzęsienie ziemi w landach wschodnich

Prawdziwego trzęsienia ziemi niemieckie media spodziewają się  jesienią w wyniku wyborów w dwu landach wschodnich Saksonii-Anhalt oraz Meklemburgii-Pomorzu Przednim. W obu króluje sondażowo ksenofobiczna, skrajnie prawicowa i antyunijna ale ciesząca się amerykańskim wsparciem Alternatywa dla Niemiec (AfD). W Saksonii Anhalt  AfD ma obecnie 40 proc. poparcia. Jeżeli nic się nie zmieni, partia ta może tam uzyskać bezwzględną większość i wyznaczyć premiera landu. Znaczenia takiego rozwoju wydarzeń nie sposób przecenić zarówno w kontekście wpływu na scenę polityczną, jak i perspektywy dalszego wzrostu popularności AfD.

Czytaj więcej

Plus Minus

Jerzy Haszczyński: Sylwester w Kolonii był przełomem dla polityki migracyjnej Niemiec

Czy informowanie o przestępstwach imigrantów wzmacnia nastroje antyimigranckie, czy odwrotnie? Ni...

Utworzenie kordonu sanitarnego w Saksonii Anhalt blokującego AfD drogę do władzy byłoby możliwe jedynie poprzez zawarcie sojuszu z udziałem CDU, SPD, populistycznej partii lewicowej BSW oraz ugrupowania Lewica (Die Linke). Jednak na niedawnym  zjeździe partyjnym CDU wykluczyła jakąkolwiek współpracę nie tylko z AfD, ale i postkomunistami z Lewicy, ułatwiając zadanie AfD.

Podobnie wygląda sytuacja w Meklemburgii, gdzie AfD ma 38 proc. poparcia  i jej wykluczenie z udziału w rządach byłoby możliwe jedynie przy udziale w koalicji rządowej ugrupowania Lewicy. I tu obowiązują ustalenia partyjnego zjazdu CDU.

AfD może rządzić przy granicy z Polską

Daje to nadzieję skrajnej nacjonalistycznej prawicy z AfD nie tylko na zdobycie władzy w Saksonii-Anhalt , ale także w graniczącej z Polską Meklemburgii.

— Spełnieniem marzeń AfD zmieniłoby nie tylko układ sił w Bundesracie, drugiej izbie niemieckiego parlamentu składającej się z przedstawicieli landów, ale i zmieniłoby nie do poznania klimat polityczny w Niemczech — mówi „Rzeczpospolitej” prof. Stefan Troebst, historyk śledzący polityczną drogę  AfD. Podkreśla, że konsekwencją sukcesu tej partii byłaby także zmiana stosunku do Niemiec przez jej  partnerów, zwłaszcza z UE. Obawiają się oni o wynik kolejnych wyborów za trzy lata do Bundestagu, w których AfD mogłaby uzyskać wpływ na rząd federalny. Partia ma obecnie 27 proc.  poparcia i w niektórych sondażach jest nawet notowana wyżej niż CDU. Jest  drugą siłą w Bundestagu i ma ambicje na uzyskanie pierwszeństwa. Jest też ugrupowaniem prorosyjskim, a współprzewodniczący Tino Chrupalla mówi otwarcie: „ Putin nic mi nie zrobił.  Nie ma zagrożenia ze strony Rosji dla Niemiec”. Wołodymyra Zełenskiego nazywa „żebrzącym prezydentem”. Współprzewodnicząca Alice Weidel dodaje, że nie można posądzać Rosji o to, że nie chce pokoju.