Uboczne skutki rezolucji PE przeciw Polsce

Europoseł SLD Bogusława Liberadzki w rozmowie z „Rzeczpospolitą" wyraża obawę, że antypisowskie przedsięwzięcia w PE przełożą się w złą opinię o Polsce. A to, gdy przyjdzie do szukania oszczędności w unijnym budżecie, może nas kosztować miliardy, bo zszargany wizerunek nie pomoże nam obronić się przed cięciem funduszy strukturalnych i spójnościowych.

W debacie przedstawiciele dwóch największych frakcji zapewne więc nie bez przyczyny podkreślali, że to nie jest dyskusja przeciw Polsce, lecz przeciw nadużyciom władzy (Janusz Lewandowski z PO w imieniu chadeków) czy też „walka dla narodu polskiego" (socjalista Gianni Pittella, którego do takiego ujęcia tej sprawy namawiał Liberadzki).

Czarnecki w rozmowie z "Rz" bagatelizuje zagrożenie („po Brexicie Europa wie, że wokół Polski trzeba chodzić na paluszkach"), a w ostateczności dopuszcza wariant węgierski, czyli sfinansowanie wielkich inwestycji w 100 proc. z budżetu krajowego. Dla PO z kolei jeśli Węgry są przykładem, to tego, że czasem warto ustąpić.

Bogdan Zdrojewski (PO)zapewnia „Rzeczpospolitą", że przy mnogości problemów, jakie nękają Europę, Bruksela tylko czeka na pretekst, by przestać się Polską zajmować. Tyle że PiS go nie daje. Ryszard Legutko we wtorkowej debacie nazwał ją teatrem absurdu, wyśmiał autorów rezolucji i zaatakował Komisję Europejską.

Ktokolwiek ma rację w tym sporze, jest on ryzykowny. W Strasburgu widać, jak obiegowa opinia o naszym kraju się pogarsza. Zagadnąłem o Polskę grupę zagranicznych dziennikarzy. Młody radiowiec z Włoch jednym tchem wymienił „autorytarny zwrot", jakiego dokonała partia Kaczyńskiego, wojnę z TK i „niedemokratyczną" wymianę szefów mediów publicznych. Inni mu potakiwali. Później łatwo wytłumaczą czytelnikom i słuchaczom, że tej „złej" Polsce słusznie zabiera się fundusze.