pozwala, aby od podstawy opodatkowania odjąć wydatki na tzw. cele rehabilitacyjne. Z preferencji mogą korzystać podatnicy, którzy wychowują niepełnosprawne dzieci do 25. roku życia – niezależnie od stopnia inwalidztwa.
Ponieważ przepisy nie definiują pojęcia kolonii i obozu, należy nadać im znaczenie słownikowe. Jest to zorganizowany wypoczynek, przy czym wyjazd na obóz łączy się z uprawianiem sportu czy nauką. Dla uznania wyjazdu za jedną z dwóch form wypoczynku nie ma znaczenia, jak został nazwany przez jego organizatora. Bez znaczenia jest także to, czy odbywa się w kraju, czy poza jego granicami – liczy się cel wypoczynkowy.
Aby móc skorzystać z ulgi, niezbędne jest udokumentowanie wydatku. Podatnik powinien mieć dowody zawierające dane identyfikujące nabywcę i sprzedawcę usługi oraz informacje dotyczące tytułu wpłaty (nie musi to jednak być faktura czy rachunek).
Ulga nie jest limitowana kwotowo. Wykazuje się ją w zeznaniu rocznym (załącznik PIT-O). Nie ma potrzeby załączania do niego dowodów potwierdzających wydatki – może się ona jednak pojawić w razie weryfikacji przez fiskusa deklaracji. Dlatego też podatnik powinien przechowywać dokumenty aż do przedawnienia się podatku za dany rok (za 2011 r. – do 2017 r.).
