Uznał tak dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji dotyczącej opodatkowania żołnierzy zawodowych (nr IBPB2/415W-53/08/BJ KAN-1079|2/08).
Pytanie dotyczyło przeniesienia żołnierza na okres kadencji do innej miejscowości niż ta, w której dotychczas pełnił służbę i był zameldowany wraz z rodziną.
Pytająca jednostka wojskowa wypłaca w takiej sytuacji żołnierzom dodatek za rozłąkę. Zwraca też koszty przejazdu między miejscem zamieszkania a miejscem pełnienia służby. Zdaniem wnioskodawcy świadczenia te nie powinny być w ogóle opodatkowane.
Dyrektor Izby Skarbowej przypomniał, że ustawa o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych zakłada, iż wojskowy przeniesiony służbowo poza miejsce zamieszkania ma prawo do takich należności, jak m.in. zasiłek osiedleniowy, ryczałt z tytułu przeniesienia oraz dodatek za rozłąkę.
Ponadto jeśli żołnierz może codziennie dojeżdżać publicznymi środkami transportu, przysługuje mu zwrot kosztów przejazdów udokumentowany biletem miesięcznym.
Jednocześnie na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 18 ustawy o PIT zwolniony z podatku dochodowego jest dodatek za rozłąkę dla pracowników przeniesionych czasowo. Zwolnienie nie przysługuje, gdy dana osoba została przeniesiona na stałe.
Dyrektor izby zgodził się ze zdaniem wnioskodawcy, że nie należy płacić podatku od zwracanych kosztów dojazdu. Po wezwaniu go przez jednostkę wojskową do usunięcia naruszenia prawa dyrektor zweryfikował swoją wcześniejszą interpretację. Zmienił stanowisko w zakresie dodatku za rozłąkę.
Dyrektor uznał ostatecznie argument, że wyznaczenie żołnierza na okres kadencji na stanowisko w innej miejscowości ma charakter czasowy. Dlatego wypłacony w takim wypadku dodatek za rozłąkę jest zwolniony z opodatkowania.
Na zmienioną interpretację wnioskodawca może wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
