Wydatki na lekarstwa muszą być odpowiednio udokumentowane. Z dowodów zakupu powinno wynikać, kto, za jaką kwotę i jaki lek nabył. Potwierdziła to Izba Skarbowa w Poznaniu.
O interpretację wystąpiła kobieta, która cierpi na przewlekłą i nieuleczalną chorobę. Ma zaświadczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym. Lekarz zalecił jej przyjmowanie lekarstwa, które jest w Polsce niedostępne. Dlatego musi kupować je w Niemczech. Apteka, w której się zaopatruje, nie wystawia jednak imiennych faktur. Kobieta otrzymuje jedynie paragon, zwracana jest też jej recepta, na której widnieje stempel z datą i nazwą apteki zaparafowany przez pracownika. Jest na niej również cena leku oraz imię i nazwisko pacjentki.
Kobieta uważa, że recepta i paragon prawidłowo dokumentują wydatek. Wskazują bowiem osobę, która zażywa lek oraz ponosi jego koszt (prawie 100 euro na półtora miesiąca).
Dochód można pomniejszyć o wydatki na leki przekraczające 100 zł miesięcznie
Jeżeli recepta i paragon podają dane osobowe pacjentki oraz kwotę zapłaconą za lek, można skorzystać z ulgi – stwierdziła poznańska izba skarbowa. Przypomniała też, że odliczyć można tylko różnicę między poniesionymi w danym miesiącu wydatkami a kwotą 100 zł.
Ulga na leki przysługuje też tylko wtedy, gdy lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna je przyjmować (stale lub czasowo). Jak czytamy w odpowiedzi skarbówki, do wydania stosownego zaświadczenia uprawniony jest każdy lekarz posiadający specjalizację w określonej dziedzinie medycyny, np. reumatolog, onkolog, okulista, dermatolog. Także lekarz podstawowej opieki medycznej, jeśli ma określoną specjalizację. Przepisy nie określają, w jakiej formie powinien stwierdzić potrzebę stosowania określonych leków, co oznacza, że dopuszczalna jest każda, także ustna. Do celów dowodowych zasadne jest jednak przyjęcie formy pisemnej, np. zaświadczenia. Powinno z niego wynikać, kto i kiedy je wystawił oraz jakie leki i przez jaki czas powinny być przyjmowane przez wymienioną z imienia i nazwiska osobę niepełnosprawną.
Odliczenie przysługuje niepełnosprawnym, czyli osobom posiadającym:
Ulga polega na odliczeniu wydatków od dochodu. Mogą z niej też skorzystać osoby, które utrzymują niepełnosprawnych. Dotyczy to jednak tylko niektórych członków rodziny.
Odliczymy wydatki, jeśli utrzymujemy niepełnosprawnego współmałżonka, dzieci własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbów, rodziców, rodzeństwo, rodziców współmałżonka, ojczyma, macochę, zięciów i synowe. Dochody osób znajdujących się pod naszą opieką nie mogą przekroczyć w ciągu roku 9120 zł.
