Po nagradzanym „Miłym domu nad jeziorem” Tynion nie tyle powtarza koncept na przecięcie apokalipsy i dystopii, ile go radykalizuje. Tam mieliśmy grupę przyjaciół zamkniętych w złotej klatce po końcu świata, tu dostajemy crème de la crème elity – noblistów, senatorów, artystów, duchownych – wybranych nie z poczucia sympatii, lecz z kalkulacji. Max, obca istota, nie kieruje się sentymentalizmem. Wybiera „najlepszych”, by wygrać kosmiczny eksperyment. Raj nad Morzem Śródziemnym staje się więc darwinistycznym laboratorium w białych rękawiczkach.