Minimalistyczna forma, wielkie emocje. „Niebo” to widowisko kontemplacyjne, które wymaga cierpliwości, ale w zamian oferuje rzadko spotykaną szczerość. Coś, co miało być rajem, dla niektórych okazuje się piekłem.

Jesteś w dołku i trafiasz na niewłaściwego człowieka. Jedna niepozorna decyzja za drugą i nagle okazuje się, że jest za późno, że to poszło za daleko. Nie tak miało być, nie tak to miało wyglądać, ale trwasz w tym, bo rezygnacja oznacza utratę tego wszystkiego, co udało się osiągnąć.