[b]Tak postanowił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie z 11 maja 2010 r., (I SA/Rz 139/10). [/b]

[srodtytul]Jaki jest problem[/srodtytul]

Strona zwróciła się do naczelnika urzędu skarbowego z wnioskiem o wydanie decyzji „odnośnie do obowiązku opłacania wysokości składki zdrowotnej wypływającej z faktu dokumentu określającego przedmiot mojej działalności oznaczonej symbolem 5020Z”.

W odpowiedzi na to pismo organ poinformował stronę, że nie jest właściwy do wydawania decyzji w przedmiocie składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne.

Właściwym organem jest ZUS. Od tego pisma S.Z. wniósł odwołanie, w którym zwrócił się z prośbą o jednoznaczne potwierdzenie bądź zaprzeczenie prawidłowości jego postępowania odnośnie do odliczania składki na ubezpieczenie zdrowotne.

Dyrektor izby skarbowej ustalił, że w sprawie nie został wydany akt administracyjny, od którego przysługiwałoby prawo wniesienia odwołania. Zachodzi zatem przesłanka niedopuszczalności odwołania, tj. brak przedmiotu zaskarżenia.

Ostatecznie sprawa trafiła do sądu.

[srodtytul]Skąd to rozstrzygnięcie[/srodtytul]

Zdaniem WSA skarga była nieuzasadniona, gdyż dyrektor izby skarbowej prawidłowo stwierdził niedopuszczalność odwołania.

W myśl art. 220 § 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=582ECDA0581859658EA2BD1E83B507D8?id=176376]ordynacji podatkowej[/link] od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Art. 228 ordynacji podatkowej stanowi natomiast między innymi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

Organ odwoławczy, po otrzymaniu odwołania, zobowiązany jest zbadać dopuszczalność odwołania. Dopuszczalność ta jest wyznaczona przesłankami podmiotowymi i przedmiotowymi. Przesłanki podmiotowe to złożenie odwołania przez legitymowany podmiot: stronę postępowania w sprawie. Przesłanki przedmiotowe to istnienie aktu, od którego przepisy prawa przewidują środek zaskarżenia w postaci odwołania.

W tej sprawie odwołanie od pisma naczelnika urzędu skarbowego złożył legitymowany podmiot, a więc zaistniała pierwsza z wymienionych przesłanek dopuszczalności wniesienia odwołania (przesłanka podmiotowa).

[b]Brak jest natomiast przesłanki przedmiotowej dopuszczalności odwołania, tj. aktu administracyjnego (decyzji), od którego przysługiwałby prawnie określony środek zaskarżenia (odwołanie)[/b].

Od wydanego w stosunku do strony pisma informującego, przepisy prawa nie przewidują możliwości wniesienia środka zaskarżenia w postaci odwołania (także żadnego innego, np. zażalenia). Tym samym w sprawie zasadne było stwierdzenie niedopuszczalności odwołania z przyczyn przedmiotowych, tj. wskutek braku przedmiotu zaskarżenia.

Zdaniem WSA [b]wydanie przez dyrektora izby skarbowej postanowienia o niedopuszczalności odwołania niewątpliwie powoduje sytuację procesową, w której postępowanie w sprawie należy uznać za zakończone.[/b]