[b]Tak postanowił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 20 lipca 2010 r., I SA/Kr 793/10[/b]
[srodtytul] Jaki jest problem[/srodtytul]
Naczelnik urzędu skarbowego nadał rygor natychmiastowej wykonalności decyzji dyrektora urzędu kontroli skarbowej określającej wysokość zobowiązania w VAT spółce w likwidacji.
Zdaniem organu zachodzi prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania podatkowego wynikającego z decyzji.
Ostatecznie sprawa znalazła finał w sądzie.
[srodtytul]Skąd to rozstrzygnięcie[/srodtytul]
WSA orzekł, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Przypomniał, że organ podatkowy może stwierdzić nieważność postanowienia, które zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa. Przypadek rażącego naruszenia występuje wtedy, gdy postanowienie jest w sposób oczywisty sprzeczne z przepisem prawa i w związku z tym nie może pozostawać w obrocie prawnym.
Warunkiem koniecznym do uznania naruszenia prawa za rażące jest oczywisty charakter tego naruszenia. Cechą rażącego naruszenia prawa jest to, że treść postanowienia pozostaje w wyraźnej i oczywistej sprzeczności z treścią przepisu, a więc gdy istnienie tej sprzeczności da się ustalić przez proste ich zestawienie.
W kontrolowanej sprawie rażąco naruszony został art. 217 § 1 pkt 5 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=582ECDA0581859658EA2BD1E83B507D8?id=176376 ]ordynacji podatkowej[/link] mówiący, że postanowienie powinno zawierać prawidłowo sformułowane rozstrzygnięcie. Stanowi ono konkretyzację prawa, w którym zostaje wyrażona wola organu administracyjnego załatwiająca sprawę w tej formie. Treść rozstrzygnięcia jest zawsze związana z przedmiotem postępowania.
Powinno być ono sformułowane jasno i precyzyjnie, bez niedomówień czy możliwości różnej interpretacji, tak aby było zrozumiałe bez uzasadnienia, które nie zawsze musi być składnikiem postanowienia. Rozstrzygnięcie, zwane osnową postanowienia, powinno formułować i określać uprawnienia lub obowiązki ustalone w postanowieniu.
W związku z tym element ten należy uznać za najważniejszy w treści postanowienia. Brak prawidłowo sformułowanego rozstrzygnięcia wyklucza traktowanie danego aktu jako postanowienia.
Precyzyjność sformułowań rozstrzygnięcia jest niezbędna ze względu na ewentualną potrzebę poddania takiego postanowienia wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Istotą wydanego w tej sprawie postanowienia o nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności jest to, że decyzje określone w takim postanowieniu kierowane są do wykonania w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Natomiast zadaniem uzasadnienia rozstrzygnięcia jest jedynie jego wyjaśnienie. Uzasadnienie nie może zastępować rozstrzygnięcia, lecz powinno je wyjaśniać, a przy tym pozostawać w logicznym związku z treścią rozstrzygnięcia.
Wymogów tych nie spełnia wydane postanowienie naczelnika urzędu skarbowego. Nie wynika z niego jasno, jakiej (jakich) konkretnie decyzji dotyczy.
