Nie każde niedociągnięcie jest brakiem formalnym pisma

[b]Tak postanowił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 11 sierpnia 2010 r., I SA/Gl 319/10 [/b]

[srodtytul]Jaki jest problem[/srodtytul]

Dyrektor izby skarbowej pozostawił bez rozpatrzenia odwołanie spółki z o.o. od decyzji naczelnika urzędu skarbowego określające spółce wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych z uwagi na to, że nie spełniało ono warunków wynikających z art. 222 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=582ECDA0581859658EA2BD1E83B507D8?id=176376]ordynacji podatkowej.[/link]

Wzywał spółkę do usunięcia braków formalnych odwołania. Najpierw z uwagi na nieczytelny podpis pod odwołaniem niepozwalający stwierdzić, czy pochodzi od osoby uprawnionej do jej reprezentowania, później zaś odrzucił odwołanie, bo załączono do niego kserokopię pełnomocnictwa nieupoważniającego do reprezentowania strony przed organem II instancji. Organ nie wezwał pełnomocnika do usunięcia tego braku, bo uznał, że wcześniej pouczał stronę o konsekwencjach braków formalnych.

Ostatecznie sprawa trafiła – na skutek skargi pełnomocnika spółki – do sądu.

[srodtytul]Skąd to rozstrzygnięcie[/srodtytul]

WSA przypomniał, że odwołanie od decyzji, jako jedno z podań w rozumieniu art. 168 ordynacji podatkowej, powinno odpowiadać warunkom formalnym określonym w tym przepisie oraz wymienionym w art. 222 tej ustawy, tj. zawierać zarzuty przeciwko decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające żądanie.

Przepis ten wymienia trzy elementy istotne dla treści odwołania, przy czym pierwszy i drugi z nich mają charakter obligatoryjny. Natomiast trzeci nosi cechy fakultatywności. Nie zawsze bowiem istnieje możliwość wskazywania na dowody. Zwłaszcza wówczas, gdy spór z organami podatkowymi toczy się w przedmiocie wykładni przepisów prawa.

Podmiot sporządzający odwołanie powinien więc w sposób logiczny i zwięzły sformułować zarzuty przeciw zaskarżonemu rozstrzygnięciu. Natomiast określenie istoty i zakresu żądania będącego przedmiotem odwołania sprowadza się do sprecyzowania swojego oczekiwania kierowanego do organu odwoławczego. Dotyczy to zarówno żądania merytorycznego, jak i określenia żądania co do rozstrzygnięcia.

Zdaniem sądu, jeżeli z odwołania można wyczytać zarzuty stawiane decyzji oraz żądanie wnoszącego odwołanie, środkowi zaskarżenia nie można przypisać braków formalnych. Natomiast w sytuacji gdy wniesione odwołanie nie zawiera któregoś z istotnych elementów, tj. zarzutów przeciw decyzji albo nie określa istoty i zakresu żądania będącego przedmiotem odwołania, organ podatkowy wzywa wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia.

W rozpatrywanej sprawie za jedyną wadę odwołania można ewentualnie uznać nieczytelny podpis znajdujący się pod odwołaniem. Brak ten został jednak przez spółkę uzupełniony. Najpóźniej zatem po uzupełnieniu przez stronę podpisu na odwołaniu należało nadać sprawie merytoryczny bieg.