[b]Tak postanowił Wojewódzki Sąd Admnistracyjny w Kielcach w wyroku z 24 września 2010 r., I SA/Ke 431/10 [/b]
[srodtytul]Jaki jest problem[/srodtytul]
Samorządowe kolegium odwoławcze utrzymało w mocy decyzję burmistrza gminy w sprawie ustalenia solidarnie J.K., M.K. oraz A.K. łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2010. Opodatkowaniem objęto budynek mieszkalny.
W uzasadnieniu decyzji SKO wskazało na art. 21 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=2ABF414503FF2FA772A315EAA9AC42E5?id=180148]prawa geodezyjnego i kartograficznego[/link] i wyjaśniło, że podatek od nieruchomości, rolny i leśny ustalany jest w oparciu o dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków co do kwalifikacji tych gruntów oraz ich powierzchni, które to dane są wiążące dla organu podatkowego.
Sprawa trafiła na wokandę sądu.
[srodtytul]Skąd to rozstrzygnięcie[/srodtytul]
WSA stwierdził, że skarga nie jest zasadna.
Spór w sprawie dotyczy kręgu osób zobowiązanych do zapłaty łącznego zobowiązania pieniężnego. Skarżący kwestionuje dane zawarte w ewidencji gruntów, twierdząc, że jest jedynym zobowiązanym do zapłaty, gdyż tylko on jest właścicielem przedmiotów objętych łącznym zobowiązaniem pieniężnym.
Organ natomiast stoi na stanowisku, że w zakresie wymiaru podatku jest związany wyłącznie danymi wynikającymi z ewidencji, a z tej wynika, że zobowiązanymi są solidarnie trzy podmioty.
Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków mają walor dokumentu urzędowego, stanowią więc dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych ewidencja gruntów i budynków jest niewątpliwie urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych i w każdym przypadku, gdy dane zawarte w deklaracji czy informacji złożonej przez podatnika są niezgodne z danymi wynikającymi z ewidencji, rozstrzygające znaczenie dla opodatkowania gruntów mają zapisy wynikające z ewidencji [b](wyrok NSA z 15 kwietnia 2008 r., II FSK 372/07)[/b].
W tej sprawie krąg osób zobowiązanych został ustalony w oparciu o dane zawarte w ewidencji gruntów, które są wiążące dla organu. Organy podatkowe nie są bowiem uprawnione do przyjęcia innych danych, niż wskazane w ewidencji gruntów.
Co więcej, nie jest także możliwe w postępowaniu podatkowym przeprowadzenie postępowania zmieniającego dane zawarte w tej ewidencji. Podważenie tych zapisów może nastąpić tylko w odpowiednim trybie, przed uprawnionymi organami administracji.
Art. 23 prawa geodezyjnego i kartograficznego mówi, że właściwe organy, sądy i kancelarie notarialne przesyłają staroście odpisy prawomocnych decyzji i orzeczeń oraz odpisy aktów notarialnych, z których wynikają zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji, orzeczenia lub sporządzenia aktu notarialnego. Podstawy zmiany wpisu nie stanowi natomiast sam wniosek czy oświadczenie osoby informującej o zmianie.
