Aby bowiem tak się stało, zachowanie bezrobotnego powinno mieć cechy zawinionego.

Wynika tak z [b]wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 18 lutego 2010 r. (IV SA/Gl 612/09).[/b]

Decyzją prezydenta miasta orzeczono o utracie przez M.M. statusu osoby bezrobotnej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia określono, że utrata statusu następuje na 120 dni.

[b]Za osobę bezrobotną nie może być bowiem uznana taka, która bez uzasadnionej przyczyny odmówiła przyjęcia propozycji innej formy pomocy określonej w ustawie[/b], tj. indywidualnego planu działania. M.M. odwołała się. Jednak bezskutecznie. Złożyła więc skargę do sądu, która odniosła skutek.

WSA przypomniał, że wydanie decyzji w sprawie pozbawienia statusu osoby bezrobotnej, z wyjątkiem przypadku opisanego w art. 33 ust. 4 pkt 6 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=B34FD1B1DBE817131657F8803F2AA266?id=269029]o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. DzU z 2008 r. nr 69, poz.415)[/link], następuje wskutek działania starosty podjętego z urzędu, a stroną wszczętego postępowania staje się osoba bezrobotna.

Osobę będącą stroną trzeba zawiadomić o wszczęciu postępowania. Tymczasem w tym przypadku skarżąca nie została zawiadomiona o wszczęciu postępowania poprzedzającego wydanie decyzji o pozbawieniu jej statusu osoby bezrobotnej.

W aktach sprawy brak jest również dokumentacji potwierdzającej jej czynny udział w prowadzonym postępowaniu.

Skarżąca twierdzi, że nie proponowano jej pomocy w postaci skierowania do specjalisty do spraw rozwoju zawodowego, szkolenia w klubie pracy oraz indywidualnej porady zawodowej, a jedynie nakazano sporządzić plan samodzielnego działania.

Dla spełnienia celów wyznaczonych w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy organy administracji mają obowiązek świadczyć pomoc w aktywnym poszukiwaniu pracy.

Jednym z rodzajów takiej pomocy jest przygotowanie indywidualnego planu działania dla bezrobotnego w celu doprowadzenia do podjęcia przez niego odpowiedniej pracy. [b]Indywidualny plan działania jest jednak przygotowywany przy udziale bezrobotnego, a nie przez bezrobotnego. [/b]

Aby zatem pozbawić M.M. statusu bezrobotnego, trzeba było wykazać nieuzasadnioną odmowę udziału skarżącej w przygotowanym przez powiatowy urząd pracy planie aktywizującym. Okoliczność ta nie została jednak ustalona.

[ramka][b]Uwaga[/b]

Ustawa o promocji zatrudnienia zezwala na pozbawienie uprawnień osoby bezrobotnej tylko w ściśle określonych przypadkach. Sytuacje te wymienia art. 33 ust. 4.

Opisany w pkt 3 tego przepisu przypadek nie może być interpretowany rozszerzająco i tylko spełnienie wskazanych w nim przesłanek może skutkować utratą statusu bezrobotnego.

Wymieniony przepis wymaga nadto, by zachowanie bezrobotnego miało cechy zawinionego. [/ramka]