W du­ży kom­pleks tu­ry­stycz­ny za­mie­nia się np. ko­pal­nia Gu­ido w Za­brzu. W jej podziemiach od­by­wa­ją się kon­fe­ren­cje i im­pre­zy ko­mer­cyj­ne. W pla­nach jest ki­no. – Szan­są dla za­byt­ków jest zmia­na ich funk­cji. To także szan­sa dla mia­sta, któ­re do tej po­ry ko­ja­rzy­ło się z prze­my­słem – mó­wi­ła na wczo­raj­szej kon­fe­ren­cji po­świę­co­nej ratowa­niu za­byt­ków Łu­cja Za­wadz­ka, przed­sta­wi­ciel­ka Za­byt­ko­wej Ko­pal­ni Gu­ido. Przykła­dy można mno­żyć. W za­byt­ko­wych obiek­tach po­wsta­ją biu­ra, lo­ka­le han­dlo­we, miesz­ka­nia.

390 mln euro za tyle firma Apsys sprzedała funduszowi Union Investment łódzkie centrum Manufaktura

Na po­trze­bę wy­ko­rzy­sta­nia po­ten­cja­łu zurbanizowanych te­re­nów w cen­trach zwra­ca uwa­gę Krzysz­tof Tysz­kie­wicz z BBI De­ve­lop­ment NFI. – Bu­do­wa gi­gan­tycz­nych osie­dli czy par­ków biu­ro­wych na obrze­żach, na te­re­nach nie­uzbro­jo­nych, skie­ro­wa­na jest prze­ciw mia­stu. Tyl­ko po­zor­nie jest to tań­sza ofer­ta. Wszy­scy pła­ci­my wy­so­ką ce­nę. Dla ob­słu­gi tych te­re­nów nie­zbęd­ne są miej­skie in­we­sty­cje w in­fra­struk­tu­rę. Po­trzeb­ny jest roz­wój dróg, któ­re prze­pom­pu­ją ty­sią­ce po­jaz­dów w in­ne czę­ści mia­sta. Te sa­me środ­ki zainwesto­wa­ne w po­pra­wę ist­nie­ją­cej prze­strze­ni pu­blicz­nej prze­ło­ży­ły­by się na szyb­ką po­pra­wę wa­run­ków ży­cia w ca­łym mie­ście – prze­ko­nu­je.

W za­byt­ki in­we­stu­ją nie tyl­ko de­we­lo­pe­rzy, ale i pry­wat­ni in­we­sto­rzy, np. rodzina książąt Lu­bo­mir­skich. W ubie­głym ro­ku roz­po­czę­ła in­we­sty­cje na te­re­nie za­byt­ko­we­go kom­plek­su w Ka­mień­cu oraz ze­spo­łu pa­ła­co­we­go w Lub­nie­wi­cach.

In­we­sty­cje nie są ła­twe. Ka­ta­rzy­na Mich­ni­kow­ska z Cu­sh­man & Wa­ke­field zwra­ca uwa­gę, że w Pol­sce bu­dyn­ki są rzad­ko re­wi­ta­li­zo­wa­ne z uwa­gi na ich spe­cy­fi­kę, kosz­ty, pro­ble­my tech­nicz­ne i ad­mi­ni­stra­cyj­ne, ja­kie mu­si po­ko­nać po­ten­cjal­ny in­we­stor.

– Wie­le cie­ka­wych pro­jek­tów za­koń­czy­ło ży­wot nie opusz­cza­jąc pra­cow­ni architektonicznych. Z dru­giej stro­ny jest już kil­ka uda­nych re­ali­za­cji, z po­znań­skim Starym Bro­wa­rem na cze­le. Pod­sta­wo­wym ar­gu­men­tem za de­cy­zją o te­go ty­pu in­we­sty­cji jest jej lo­ka­li­za­cja w ści­słym cen­trum mia­sta – pod­kre­śla Mich­ni­kow­ska.

An­na Kwiat­kow­ska z Cu­sh­man & Wa­ke­field za­uwa­ża, że de­we­lo­pe­rzy ­chęt­nie re­wi­ta­li­zu­ją hi­sto­rycz­ne bu­dyn­ki, zmie­nia­jąc ich funk­cje na biu­ro­we.

– Choć ta­kie obiek­ty są nie la­da wy­zwa­niem, de­we­lo­pe­rzy na­dal są skłon­ni do re­ali­za­cji am­bit­nych pla­nów. Zawsze znaj­dą się ni­szo­wi na­jem­cy – wska­zu­je.

Mi­chał Lis z Jo­nes Lang La­Sal­le zwra­ca uwa­gę, że ada­pta­cja za­byt­ko­wych ka­mie­nic na sty­lo­we prze­strze­nie biu­ro­we jest po­wszech­nym zja­wi­skiem w Eu­ro­pie Za­chod­niej. – Także w War­sza­wie ma­my co­raz wię­cej in­we­sty­cji w za­byt­ko­we nie­ru­cho­mo­ści – mó­wi Mi­chał Lis.