Przypomniał o tym Sąd Okręgowy w Słupsku (sygn. akt I C 129/14), który rozpatrywał pozew Miasta S. przeciwko jednej z tamtejszych wspólnot mieszkaniowych.
Chodziło o uchwałę zmieniającą sposób rozliczania zaliczek na eksploatację oraz wynagrodzenie zarządcy w ten sposób, że koszty eksploatacji budynku przypadające na lokal miały być dzielone w częściach równych na wszystkie lokale w budynku.
Miasto podnosiło, iż uchwała ta w sposób znaczący narusza jego interes, ponieważ jedynym prawnie dopuszczalnym sposobem rozliczenia kosztów zarządu nieruchomością wspólną - a więc również kosztów jej eksploatacji jest rozliczenie stosunkowe w oparciu o wysokość posiadanego przez właściciela lokalu udziału w nieruchomości wspólnej. Tym samym, właściciele tych lokali powinni uczestniczyć w kosztach zarządu nieruchomością wspólną nie w częściach równych, a w stosunku wynikającym z wielkości posiadanych udziałów w tej nieruchomości. – Inne rozstrzygnięcie tej kwestii uznać należy za sprzeczne z prawem i naruszające interesy właścicieli lokali oraz sprzeczne z zasadami prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną – podkreślał samorząd.
Wspólnota broniła się, tłumacząc, iż połowę jej członków stanowią właściciele lokali odrębnych, którzy dysponując prawem własności mają upoważnienie do współdecydowania o korzystnym dla siebie sposobie rozliczenia kosztów wspólnych. Tymczasem jak wskazano dotychczasowy sposób rozliczania, przyjęty zgodnie z utartą przez dziesięciolecia praktyką nie znajduje uzasadnienia w korzystnym i zgodnym z wolą większości sposobie rozliczania, bowiem dyskryminuje mieszkańców zajmujących duże mieszkania samotnie, a faworyzuje właścicieli małych mieszkań, w których zamieszkują wielodzietne rodziny, które to lokale w większości są w dyspozycji gminy. Za przykład podano, iż 5-osobowa rodzina ponosi nieadekwatnie niski do faktycznego zużycia koszty eksploatacji budynku (włączania światła na klatce schodowej przez 5 osób) w stosunku do osób samotnie zamieszkujących duże mieszkanie.
Argumentacja ta nie przekonała, jednak sądu, który uchylił kwestionowaną uchwałę. W uzasadnieniu wskazano na art. 12 ust. 3 ustawy o własności lokali. Zgodnie z tym przepisem, uchwała właścicieli może ustalić zwiększenie obciążenia z tego tytułu właścicieli lokali użytkowych, jeżeli uzasadnia to sposób korzystania z tych lokali. Zdaniem Sądu Okręgowego jest to jedyny przypadek, w którym możliwe jest wprowadzenie wyjątku od zasady równości obciążeń. Przy czym jak zaznaczono, dodatkowe obciążenie właścicieli lokali użytkowych jest dopuszczalne jeśli rzeczywiste większe koszty ich eksploatacji jednocześnie zwiększają koszty utrzymania nieruchomości wspólnej.
