Nie.
Sprzedaż taka miałaby bowiem charakter warunkowy. Własność rzeczy pozostawałaby przy sprzedającym do momentu spełnienia warunku, jakim jest zapłata ceny. Tymczasem sprzedaż nieruchomości z zastrzeżeniem warunku jest niedopuszczalna. Właściciel może się co najwyżej zobowiązać, że przeniesie na nabywcę prawo własności pod warunkiem uiszczenia przez niego należności.
Takie zobowiązanie wymaga formy aktu notarialnego. W chwili jego sporządzenia nieruchomość nie zmienia jeszcze właściciela. Dopiero kiedy nabywca zapłaci cenę, strony będą mogły zawrzeć kolejną umowę. Ta ostatecznie przeniesie własność na nabywcę. Druga umowa również wymaga formy aktu notarialnego. Zasady te odnoszą się do wszystkich umów dotyczących nieruchomości położonych w Polsce. Z tym jednak zastrzeżeniem, że jeśli strony zawierają umowę za granicą, nie muszą dochować wymagań co do formy wymaganych przez prawo polskie. Wystarczy, że umowa sprzedaży nieruchomości będzie odpowiadała wymogom prawa miejscowego. Jeśli zatem w jakimś państwie sprzedaż taka nie wymaga formy aktu notarialnego, lecz np. zwykłej formy pisemnej, umowę w sprawie ziemi w Polsce będzie tam można zawrzeć w zwykłej formie pisemnej.
Podstawa prawna:
art. 157 w zw. z art. 589 kodeksu cywilnego,
