Innymi słowy, prawa nabywcy do odstąpienia od umowy deweloperskiej nie można uzależnić od zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej (art. 30 ust. 1 ustawy).
Szczególne znaczenie ma art. 30 ust. 2 ustawy. Zgodnie z tą regulacją w przypadku skorzystania przez nabywcę z ustawowego prawa odstąpienia umowa uważana jest za niezawartą. Nabywca nie ponosi ponadto żadnych kosztów związanych z odstąpieniem od umowy. Opowiedzieć należy się za interpretacją, zgodnie z którą odstąpienie od umowy deweloperskiej skutkuje unicestwieniem tej umowy ze skutkiem wstecznym (ex tunc).
Wykonanie ustawowego prawa odstąpienia nie powoduje zatem nieważności czy bezskuteczności umowy deweloperskiej, lecz ma dalej sięgające skutki. Ustawodawca zdecydował się bowiem na przyjęcie fikcji niezawarcia umowy. Skutkiem odstąpienia od umowy jest zatem jej zniweczenie, wygaśnięcie stosunku prawnego z mocą wsteczną i zniesienie dotychczasowego obowiązku świadczenia.
Oświadczenie woli nabywcy o odstąpieniu od umowy deweloperskiej jest skuteczne, jeżeli zawiera zgodę na wykreślenie roszczenia o przeniesienie własności nieruchomości złożone w formie pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi, jeżeli został złożony wniosek o wpis takiego roszczenia do księgi wieczystej (art. 31 ust. 1 ustawy).
W razie odstąpienia od umowy przez dewelopera na podstawie zawartej w ustawie deweloperskiej nabywca zobowiązany jest wyrazić zgodę na wykreślenie roszczenia o przeniesienie własności nieruchomości (art. 31 ust. 2 ustawy). Problem może powstać, gdy nabywca odmówiłby takiej zgody, ale musi on mieć świadomość odpowiedzialności odszkodowaczej.
