Statek handlowy zatonął ok. 130 roku p. n. e. tuż u wybrzeży Toskanii we Włoszech. Wrak został odkryty w 1974 roku. Od pobliskiej plaży, gdzie został znaleziony, zyskał nazwę Relitto del Pozzino.
Archeolodzy prowadzący badania w latach 1989 i 1990 wydobyli z wraku szklane miski, gliniane amfory do przechowywania wina, lampy, naczynia z cyny i brązu. Wszystkie przedmioty pochodziły ze wschodniej części Morza Śródziemnego.
Wśród znalezisk jest też zawartość drewnianego pudła, które się nie zachowało. Było — jak sądzą naukowcy — podręcznym wyposażeniem medyka.
Wśród tych przedmiotów naukowcy znaleźli drewnianą filiżankę prawdopodobnie wykorzystywaną do upuszczania krwi i inne przedmioty. Wśród nich — mały cylinder cynowy nazywany „Pyxis", który zawierał pięć tabletek. Miały 4 cm średnicy. Zachowały się bowiem były powleczone szczelną powłoką. Włoscy naukowcy przeanalizowali ostatnio zawartość jednej z nich. Zawierała minerały bogate w cynk: hydrocynkit (kwiat cynkowy) i smithsonit, oraz pyłki roślin, wosk pszczeli i żywicę sosnową. W artykule na łamach magazynu internetowego „Proceedings of National Academy of Sciences", (PNAS) badacze twierdzą, że związków cynku używano do leczenia oczu i skóry. O takich właściwościach tych związków piszą starożytni: Rzymianin Pliniusz Starszy i i Grek Pedanius Dioskurydes.
— Początkowo wydawało się nam, że były to tabletki wzmacniające stosowane przez żeglarzy podczas długich podróży — powiedziała Erika Ribechini, chemik z Uniwersytetu w Pizie, współautor raportu w PNAS. — Ale doszliśmy do wniosku, że tabletki nakładane były bezpośrednio na powieki. To stanowi kolejny przykład wysokiego poziomu wiedzy medycznej jaki posiedli nasi przodkowie.
Naukowcy zwracają też uwagę, że łacińskie słowo oznaczające przemywanie oczu, „collyrium", pochodzi od greckiego oznaczającego „małe okrągłe bochenki".
