Analizował zjawiska, próbując dostrzec ich strukturę, a nie genezę lub funkcję. Strukturalizm wpłynął silnie na rozwój filozofii, antropologii, socjologii, historii, literatury i psychoanalizy.
We Francji nazywany „ostatnim żyjącym gigantem”, był Lévi-Strauss jednym z największych intelektualistów XX wieku. Urodził się w Brukseli, którą opuścił podczas I wojny światowej. Dorastał w Paryżu. Studiował prawo i filozofię na Sorbonie.
Pociągała go jednak antropologia. W latach 1935 – 1939 prowadził w brazylijskim regionie Mato Grosso, w dżungli amazońskiej, swoje terenowe badania antropologiczne. Na podstawie tych podróży dwie dekady później powstała książka „Smutek tropików”, która przyniosła Lévi-Straussowi światową sławę. Opisywał życie w kulturach pierwotnych, dostrzegając ich wyższość nad zachodnim modelem cywilizacji.
Do Francji powrócił w 1940 roku, żeby zaciągnąć się do wojska. Ponieważ był Żydem, po kapitulacji kraju musiał uciekać z Paryża. II wojna światowa zaniosła go do USA. Pobyt za oceanem wywarł decydujący wpływ na jego teorię strukturalizmu.
W 1948 roku wrócił do Paryża. Rok później opublikował pracę „Elementarne struktury pokrewieństwa”, która stała się jednym z najważniejszych dzieł antropologicznych. W kolejnych latach wydał m.in. „Antropologię strukturalną 1” oraz „Myśl nieoswojoną” – książkę poświęconą myśli pierwotnej i formom myślenia pierwotnego.
