Gdy odbiorca usługi dostanie za wysoki rachunek lub ma np. kłopot z dostępem do Internetu, może złożyć reklamację, a w określonych wypadkach też domagać się odszkodowania.
Zasady postępowania reklamacyjnego oraz warunki, jakim powinna odpowiadać reklamacja, określa rozporządzenie ministra infrastruktury z 1 października 2004 r. (DzU nr 226, poz. 2291). Przysługuje ona w razie niedotrzymania – z winy przedsiębiorcy – wyznaczonego terminu zawarcia umowy czy niedotrzymania – z winy dostawcy – terminu rozpoczęcia ich świadczenia. Reklamować wolno też nieprawidłowe obliczenie należności i nienależyte wykonanie usługi.
Reklamacja musi być wniesiona najpóźniej w ciągu 12 miesięcy od końca okresu rozliczeniowego, którego dotyczy – na
piśmie, telefonicznie albo ustnie do protokołu. Można to zrobić w każdej jednostce obsługującej użytkowników danego dostawcy usług.
Poza danymi osobowymi (imię, nazwisko, adres) trzeba dokładnie określić przedmiot reklamacji i okres, którego dotyczy. Należy również przedstawić okoliczności uzasadniające reklamację.
Jeśli klient domaga się zwrotu pieniędzy, musi podać numer konta, na który mają być przekazane, lub zamieścić wniosek o zaliczenie ich na poczet przyszłych należności. Jeżeli reklamację składamy na piśmie, trzeba ją podpisać.
Gdy się okaże, że pominiemy jakiś szczegół, dostawca usług – jeśli uzna to za konieczne dla prawidłowego rozpatrzenia reklamacji – musi wezwać do ich uzupełnienia w określonym terminie. Nie może być on krótszy niż siedem dni.
Czytaj więcej w serwisach:
»
»
»
Umowy z operatorami telekomunikacyjnymi
»
»
»
