Dzieło Józefa Chełmońskiego za 4,32 mln zł trafi do Muzeum Narodowego w Poznaniu

Odnaleziony po 133 latach obraz „Wieczór letni” Chełmońskiego został sprzedany w czwartek na aukcji „Desa Unicum” w Warszawie.

Publikacja: 16.06.2023 06:00

Józef Chełmoński "Wieczór letni", 1875

Józef Chełmoński "Wieczór letni", 1875

Foto: Materiały prasowe

Jest to najdrożej sprzedana praca tego artysty w historii. Na licytacji dzieło osiągnęło 3,6 mln zł, a wraz z opłatą aukcyjną jego ostateczna cena wyniosła 4,32 mln zł.

Będzie dostępne dla szerokiej publiczności, bo kupiło go Muzeum Narodowe w Poznaniu dzięki finansowemu wsparciu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Obraz namalowany w 1875 roku przedstawia rzadko spotykaną w twórczości Chełmońskiego scenę we wnętrzu. Jego bohaterka - dziewczyna przy oknie z poruszanymi wiatrem firankami to najprawdopodobniej kuzynka Chełmońskiego. Spogląda w kierunku drzwi, przy których widać sylwetkę mężczyzny.

Czytaj więcej

Pod młotek idzie słynny obraz Gustava Klimta. Padnie rekord Europy?

Przez 133 lata obraz uchodził za zaginiony. Po publicznej prezentacji na indywidualnej wystawie artysty w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w 1890 roku przepadł bez wieści. Dopiero niedawno jego właściciele dowiedzieli się, czyje dzieło mają w podwarszawskim domu. Sami byli tym zaskoczeni, bo nie zdawali sobie z tego sprawy, traktując obraz po prostu jako rodzinną pamiątką, przekazywaną z pokolenia na pokolenie. Jego autorstwo poznali, gdy zdecydowali się poddać obraz specjalistycznym badaniom.

Przy tej okazji analiza rentgenowska wykazała, że Józef Chełmoński namalował go na szkicu kolegi, Antoniego Piotrowskiego. „Wieczór letni” powstał w pracowni na piątym piętrze warszawskiego Hotelu Europejskiego, którą Chełmoński dzielił z innymi artystami: Antonim Piotrowskim, Stanisławem Witkiewiczem (ojcem Witkacego) i Adamem Chmielowskim (późniejszym bratem Albertem). Artyści aby zaoszczędzić na materiałach nieraz wymieniali się płótnami i zamalowywali je wielokrotnie.

Józef Chełmoński (1849-1914) jest jednym najwybitniejszych polskich malarzy realistów drugiej połowy XIX oraz początku XX stulecia. Malował sceny rodzajowe, rozpędzone końskie zaprzęgi i nastrojowe w charakterze krajobrazy. Studiował malarstwo w prywatnej pracowni Wojciecha Gersona w Warszawie, a następnie w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium, gdzie związany był z polską kolonią artystyczną skupioną wokół Józefa Brandta i Maksymiliana Gierymskiego. Do 1887 roku mieszkał w Paryżu, gdzie jego malarstwo cieszyło się dużą popularnością. Po powrocie do kraju osiedlił się w Kuklówce koło Grodziska Mazowieckiego. Czerpał inspiracje z obserwacji kresowych krajobrazów na Podolu i Ukrainie oraz mazowieckich pejzaży.

Drugim najdrożej sprzedanym obiektem na aukcji „Sztuka Dawna. XIX w., Modernizm, Międzywojnie” Desa Unicum był obraz Tadeusza Makowskiego „Dzieci przy płocie (Enfants)", który osiągnął cenę 1,87 mln zł

Malarstwo
„Polski” Vincent van Gogh i plany przebadania następnych dzieł z kolekcji Porczyńskich
Materiał Promocyjny
Tajniki oszczędnościowych obligacji skarbowych. Możliwości na różne potrzeby
Malarstwo
Jan Matejko, jakiego nie znamy, na Zamku Królewskim w Warszawie
Malarstwo
Wilhelm Sasnal w Amsterdamie i szalony świat Roberta Walsera
Malarstwo
Nowe obrazy Włodzimierza Pawlaka: martwe natury, geometria, kwiaty z gwoździ
Materiał Promocyjny
Naukowa Fundacja Polpharmy ogłasza start XXIII edycji Konkursu o Grant Fundacji
Malarstwo
Zamek Królewski w Warszawie: Prezentacja jedynego w polskich zbiorach Rafaela