Wcześniej, od lutego 2024 roku, Lajus była p.o. dyrektora muzeum, powołaną przez ówczesnego ministra kultury Bartłomieja Sienkiewicza.Obecna komisja konkursowa zarekomendowała jej kandydaturę bezwzględną większością głosów.
Czytaj więcej
Jak dowiadujemy się z dobrze poinformowanych źródeł, w głosowaniu pięcioosobowego jury konkursu na dyrektora Teatru Narodowego Jan Klata otrzymał t...
Agnieszka Lajus na czele Muzeum Narodowego w Warszawie
Agnieszka Lajus jest absolwentką historii sztuki Uniwersytetu Warszawskiego. Studia doktoranckie odbyła na Wydziale Historycznym UW. W 2018 roku uzyskała stopień doktora habilitowanego w zakresie nauk o sztuce. Jest autorką monografii: „Śladami dawnych mistrzów. Mit Holandii Złotego Wieku w dziewiętnastowiecznej kulturze artystycznej”/„In the Footsteps of the Old Masters. The Myth of Golden Age Holland in the 19th century Art and Art Criticism”, „Francuski wiek i obrazy rokoka w świetle nowoczesnej krytyki i sztuki. Wizje, rewizje, interpretacje”. A także artykułów naukowych, esejów i haseł w katalogach wystaw.
Z Muzeum Narodowym w Warszawie związana zawodowo od II połowy lat 90. W 2005 została adiunktem w Zakładzie Teorii Sztuki w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego, a od 2010 – adiunktem w Zakładzie Historii Sztuki i Kultury Nowoczesnej IHS UW. W latach 2012-2016 była wicedyrektorem ds. studenckich IHS UW, a następnie w latach 2017-2018 p.o. kierownika Zakładu Historii Sztuki i Kultury Nowoczesnej. Od 2018 roku jest kuratorem Zbiorów Sztuki Polskiej do 1914 roku Muzeum Narodowego w Warszawie (obecnie Zbiorów Malarstwa Polskiego do 1914 roku), a w latach 2019-2020 pełniła funkcję przewodniczącej Kolegium Kuratorów MNW.
Była kuratorką wielu głośnych wystaw, m.in. „Biedermeier", „Pologne 1848-1918. Peindre l’âme d’une nation" w Louvre-Lens, czy „Polska. Siła obrazu", „Arkadia".
Muzeum Narodowe w Warszawie: Planowane wystawy w 2025 roku
Obecnie w Muzeum Narodowym w Warszawie można oglądać jeszcze do 2 lutego oblegana wielką monograficzną wystawę „Józef Chełmoński”.
Czytaj więcej
Starożytne artefakty, wśród nich 2500-letni złoty hełm, padły łupem spektakularnego włamania do muzeum Drents w Assen w Holandii. Złodzieje dostali...
W Galerii Sztuki Średniowiecznej 7 lutego otwarty zostanie pokaz Biblii Gutenberga, drukowanej w latach 1452–1455, świadectwa europejskiego przełomu, który dokonał się dzięki wynalezieniu ruchomej czcionki.
Dwutomowa Biblia jest pierwszym w Europie wielkim tekstem drukowanym w ten sposób, a jej pojawienie zbiega się z rozwojem prądu zwanego humanizmem. Prezentowany egzemplarz pochodzi z Muzeum Diecezjalnego w Pelplinie i jest jednym z nielicznych zachowanych na świecie.
Kolejna wystawa w Gmachu Głównym MNW - „Autoportrety” (21 marca – 20 lipca) zaprezentuje niekonwencjonalne portrety 20 współczesnych artystów, m.in. Pawła Althamera, Mirosława Bałki, Rafała Bujnowskiego, Zuzanny Janin, Łukasza Korolkiewicza, Katarzyny Krakowiak-Bałki, Zbigniewa Libery, Jarosława Modzelewskiego, Agnieszki Polskiej, Wilhelma Sasnala, Jadwigi Sawickiej, Artura Żmijewskiego. Dzieła malarskie, rzeźby, fotografie, instalacje – od bardzo osobistych do szerokiej refleksji na temat miejsca artysty w społeczeństwie.
Hitem programowym MNW będzie też zapewne „Czarny karnawał. James Ensor i Witold Wojtkiewicz” (2 października – 11 stycznia), porównujący sztukę dwóch wybitnych twórców przełomu XIX i XX wieku – z Belgii i Polski, podejmujących podobne tematy: maskarady, teatru i cyrku, sennych marzeń, erotyki i śmierci w konwencji groteski i ironii. Tytułowy karnawał jest metaforą świata na opak, szaleństwa, anarchii i wolności od norm i konwencji.
A w Muzeum Rzeźby w Królikarni, oddziale Muzeum Narodowego w Warszawie – wystawa „Kierunek Paryż. Polskie artystki z pracowni Bourdelle’a" (9 maja – 26 października). Wystawa będzie ukazywać twórczość wybranych artystek, takich jak m.in. Jadwiga Bohdanowicz, Janina Broniewska, Luna Drexler, Helena Głogowska, Maria Lednicka-Szczytt, Kazimiera Pajzderska-Małaczyńsk, Olga Niewska, czy Mela Muter, które pokonując XIX-wieczne bariery edukacyjne, studiowały w Paryżu. Będzie to druga wystawa - po ekspozycji „Bez gorsetu. Camille Claudel i polskie rzeźbiarki XIX wieku” – przygotowana w ramach projektu badawczego Polskie rzeźbiarki XIX–XX wieku, realizowanego we współpracy z Musée Rodin w Paryżu, Musée Camille Claudel w Nogent-sur-Seine i Musée Antoine Bourdelle w Paryżu.
