Ikona "Zaśniecie Bogurodzicy" została namalowana na przełomie XVII i XVIII wieku. Miała pełnić funkcje ikony namiestnej w greckokatolickim kościele pod wezwaniem "Zaśnięcia Matki Bożej". Nieznany jest jej autor, ani warsztat artystyczny.
Obiekt pochodził z cerkwi w Płazowie. W latach 60-tych przywieziono go do Muzeum – Zamku w Łańcucie. W roku 2000 ikona została oddana do konserwacji na Wydziale Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, do pracowni Konserwacji Malarstwa Sztalugowego i Rzeźby Polichromowanej.
- Stan zachowania ikony był bardzo zły ze względu na nieodpowiednie warunki w jakich była przechowywana. Najbardziej ucierpiały warstwa zaprawy i warstwa malarska. Zachowały się one w ok. 60 proc. - mówi konserwatorka Teodora Bozhikova.
Ponieważ ikona w przyszłości nie będzie pełnić funkcji religijnej, tylko pozostanie w muzeum, głównym celem prac konserwatorskich stało się powstrzymanie dalszego procesu destrukcji i przywróceniu jej pierwotnych walorów estetycznych.
- Z uwagi na zakres zniszczeń zdecydowałam się wykonać retusz naśladowczy nadający uzupełnianym ubytkom patynę zbliżoną w charakterze do zachowanej części malowidła - opowiada Bozhikova.
[ramka][b]Praca magisterska (część praktyczna)[/b]
Problematyka konserwacji i restauracji ikony "Zaśnięcie Bogurodzicy" ze zbiorów Muzeum – Zamku w Łańcucie
[b]promotor:[/b] dr Krzysztof Chmielewski
[b]Praca magisterska (część teoretyczna)[/b]
Problematyka pamiątkowych ikon typu proskynetaria na Bałkanach od XVI do XIX wieku
[b]promotor:[/b] dr Krzysztof Chmielewski[/ramka]
