- Ze względu na technikę i technologię wykonania ikon oraz rodzaj użytych materiałów zabytek wymagał indywidualnego podejścia do każdej grupy elementów - opowiada Danuta Osuch.
Jednym z ważniejszych problemów konserwatorskich w przypadku tego obiektu było dokładne oczyszczenie powierzchni elementów metalowych z różnego rodzaju zanieczyszczeń oraz ochrona przed dalszym zniszczeniem.
Elementy drewniane (deska, kula, drzewce) zostały oczyszczone z zabrudzeń, poddane dezynfekcji i zabezpieczone przed szkodnikami. Z drzewca zostały usunięte nieestetyczne i nieaktualne numery inwentarzowe.
Pierwotnie trwałe zespolenie wewnętrznej, drewnianej kuli z deską wewnątrz kasety konserwatorka zastąpiła połączeniem, które umożliwi bezpieczne rozłożenie obiektu w przyszłości.
Konserwowane ikony są przeznaczone do ekspozycji muzealnej. Artystka starała się zachować ich naturalne walory, konserwacja została przeprowadzona w sposób zachowawczy, tak by nie zacierać wszystkich śladów jakie pozostawił na zabytkach czas.
[ramka][b]Promotor: [/b]dr hab. Maria Lubryczyńska, Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie.
[b]Recenzent:[/b] dr Joanna Czernichowska, Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie.
Część druga pracy magisterskiej jest częścią teoretyczną zatytułowaną „Metale i klasyczne techniki złotnicze używane w dekorowaniu obiektów malarskich”.
[b]Danka Osuch[/b] jest absolwentką Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Lublinie oraz Wydziału Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki ASP w Warszawie. Ukończyła Podyplomowe Studium Konserwacji Zabytków Metalowych UMK w Toruniu, obecnie zajmuje się konserwacją obiektów zabytkowych w Pracowni Konserwacji Ceramiki i Metali Muzeum Lubelskiego w Lublinie.
[/ramka]