G. wśród „ludzi honoru”

[b][link=http://blog.rp.pl/blog/2008/11/29/dominik-zdort-g-wsrod-%e2%80%9eludzi-honoru%e2%80%9d/]skomentuj na blogu[/link][/b]

Nowak na przykład panicznie boi się słowa „prywatyzacja”. Szczególnie w kontekście szpitali. W wywiadzie dla sobotniej „Polski” woli mówić o „przekształcaniu szpitali w spółki prawa handlowego” czy „komercjalizacji”.

To w sumie byłoby dość zabawne – partia liberalna obawiająca się mówić o prywatyzacji. Byłoby, ale nie jest. Bo PO mogłaby dzięki swojej ogromnej popularności przekonać Polaków do prywatyzacji szpitali i paru innych niezbędnych reform. Może stracić część poparcia, ale pozostać w pamięci jako to ugrupowanie, które zrobiło coś dobrego dla Polski. Pójść drogą Jerzego Buzka – kiedyś wprawdzie wyśmiewanego i skompromitowanego, dziś jednak popularnego i lubianego – jako człowieka, który zapisał się z historii Polski trzema wielkimi reformami społecznymi.

Kto wie – może należało zgodzić się na proponowane przez prezydenta referendum w tej sprawie, przeprowadzić ogólnopolską kampanię (nie byłaby trudna - wszak niemal wszystkie media basują Tuskowi bezkrytycznie) i z otwartą przyłbicą walczyć o prywatyzację, zacząć do niej przekonywać Polaków – może coś zostałoby w głowach.

Niestety – działacze PO wybrali krętactwo, czego wywiad z Nowakiem jest najlepszym dowodem.

[b]Czy „Gazeta Wyborcza” chce udowodnić, że doktor G. – którego proces właśnie zaczyna się w Warszawie – jest niewinny?[/b] Trudno powiedzieć. „Gazeta” przecież nie obala jednak dowodów przeciw lekarzowi o „rękach pianisty” (tych, które tak sprawnie potrafiły chować koperty do kieszeni – co widzieliśmy na nagraniach z ukrytych kamer).

Nie obala – bo może nie potrafi. Znacznie łatwiej wykpić służby, które doprowadziły do aresztowania doktora. Najpierw „Gazeta” wyśmiewała służby za to, że badały, czy pan G. nie wymuszał uległości seksualnej na swoich pacjentkach i ich rodzinach. Dziś „Gazecie” nie podoba się, że służby sprawdzały, czy nie dochodziło do handlu narządami.

To ciekawy przykład na to, jak założona z góry teza prowadzi dziennikarzy do absurdu. Bo co chce nam w ten sposób powiedzieć „Gazeta”? Że służby nie powinny badać wielu wątków sprawy doktora G.? A niby dlaczego doktor G. miałby mieć jakiś immunitet? Bo tak chce „Gazeta”? A może dlatego, że akurat te służby zostały powołane przez PiS, więc wara im od doktora?

Tylko jednego szczerze współczuję doktorowi G. Towarzystwa, w którym się za sprawą swoich obrońców znalazł. Dołączył do panteonu „Gazety”. Do „ludzi hororu” Kiszczaka i Jaruzelskiego.

[b]Elżbieta Kruk odważyła się udzielić wywiadu Robertowi Mazurkowi. [/b]Piszę „odważyła się” z dwóch powodów. Po pierwsze Mazurek potrafi być okrutny i bezwzględny, przekraczać granice przyzwoitości wobec swoich rozmówców – dzięki czemu zresztą jego wywiady zawsze należą do najmocniejszych w „Dzienniku”. Po drugie pani Kruk chciała rozmawiać o swojej niedawnej sejmowej niedyspozycji w parę dni po niej – a do tego także trzeba odwagi.

Większość polityków, którzy znaleźli się w takiej sytuacji zwykle szła w zaparte, nawet jeśli nie ulegała wątpliwości, że to nie uraz „goleni”, ale po prostu choroba alkoholowa.