Od „Stranger Things” po „Yellowstone”, od amerykańskich lat 80. do lat 90. w Polsce – retro nieustannie powraca na ekrany. Ale to nie tylko zwykła nostalgia. To znak czasów, w których świat stał się zbyt skomplikowany, by dał się znieść w swojej zwykłej formie. Okazuje się, że Hollywood i platformy streamingowe wcale nie chcą nam pokazać przeszłość taką, jaka była. Raczej sprzedają nam otuchę i nadzieję, że tak właśnie wyglądała. I tak powinniśmy ją zapamiętać. Wszyscy to kupują. Gościem Darii Chibner był Łukasz Adamski – krytyk filmowy, publicysta
Czytaj więcej
Nie dajmy się zwieść rankingom oglądalności. W kinach zawsze będą królowały blockbustery i animac...
40-latkowie kupują lata 80.
Łukasz Adamski wskazuje na prosty mechanizm. Pokolenie, które wychowało się na kasetach VHS i filmach Stevena Spielberga, teraz ma pieniądze. Zarabiamy, więc kupujemy figurki ze swoich ulubionych seriali, koszulki z napisami, wszystko, co łączy nas z dzieciństwem. To nie przypadek, że „Stranger Things” pojawił się dokładnie wtedy, gdy pokolenie 40-latków osiągnęło szczyt swoich zarobków. Ale pytanie brzmi: czy marketingowcy najpierw zrozumieli, że potrzebujemy nostalgii, czy też może sami twórcy, którzy wychowali się na tamtych filmach, a teraz sami robią filmy i seriale, po prostu opowiadają historie, które znają najlepiej?
Odpowiedź na to pytanie nie jest prosta. Adamski uważa, że obie rzeczy spotkały się w połowie drogi. Nie należy też zapominać o różnicy między USA a Polską. Nasze lata 90. są czymś zupełnie innym dla Amerykanów. My na „Dzikim Wschodzie” zmagaliśmy się z transformacją ustrojową, a oni triumfowali po zimnej wojnie.
Czytaj więcej
Dodajcie do siebie „Chinatown” oglądane przez okulary z „Wady ukrytej” i zmieszajcie z uniwersum...
