Nasi czytelnicy, którzy wysyłają esemesy z użyciem charakterystycznych polskich znaków, są zaskoczeni, że zamiast 160 pól do dyspozycji mają jedynie niecałą połowę, czyli 70.
Pytają, gdzie tkwi haczyk i dlaczego operatorzy, na których [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=25DC22DDA6BA8EBF657D804E85E4D0A4?id=174502]prawo telekomunikacyjne (DzU z 2004 r. nr 171, poz. 1800 ze zm.)[/link] nakłada wiele obowiązków informacyjnych, nie wspominają o tym.
Czy aby na pewno tak jest? Do każdego zakupionego telefonu mamy instrukcję obsługi, w której opisane są nie tylko zasady używania sprzętu, ale także standardy techniczne. [b]To najczęściej w instrukcji danego modelu aparatu możemy znaleźć informację o tym, że polskie znaki pożerają więcej pól. Wynika to z systemu kodowania znaków w telefonach, który wysyła tylko 70 znaków, a cała reszta to matryca znaków, która pozwala poprawnie odczytać w innej komórce nadaną wiadomość[/b]. Zresztą większość telefonów pokazuje liczbę wysłanych znaków na wyświetlaczu.
Pozostaje więc uważna lektura instrukcji – z reguły informacje na ten temat znajdują się w części instruującej użytkownika, jak wysyłać esemesy.
Warto pamiętać, że kupując w sklepach towary, których obsługa jest skomplikowana – a do takich zalicza się telefon komórkowy – mamy otrzymać wraz z nimi instrukcję obsługi w języku polskim. Brak takiej instrukcji może być podstawą zgłoszenia reklamacji. Dołączanie polskiej instrukcji to bowiem nie tylko dobra wola sprzedawcy, ale też jego ustawowy obowiązek.
